SenBenCem

All about Cem - Review of the January

2012-02-08T22:12:00.004+02:00

Hastalıklar peşimizi yeni bırakmışken fırsat bu fırsat yazayım. Yine geldi kar, belli mi olur yine kaparız şifayı, başlarız aksırıp tıksırmaya. Ben sıcak hava severim, sevmem yağmuru, çamuru, karı, kışı. Cem kar'a bayılıyor, her gün yağsın istiyor.

Evde ders çalışıyoruz birlikte, kavram çalışmaları, sayılar, ingilizce. Ama sıkmadan, bıktırmadan, çozuttuğu an bırakıyoruz ki bir sonrakinde isteksiz olmasın. Ders dışında çizgi filmler izliyor, oyuncak oynuyor, faaliyet kitabındaki (Adım Adım 365 Etkinlik) faaliyetleri yapıyor, yok yok yaptırıyor :) ama bir türlü doğru düzgün resim çizemiyor derkennnn artık çizmeye başladı, ama kağıda değil çalışma masasına :)

Yine bir kış günü Cem'le birlikte Nezahat Gökyiğit Botanik Parkı'na gittik. Neden yazın değil de kışın gidiyoruz acaba ? Boştu insanlar yoktu, ördekler çoktu.

Bu yılbaşında ilk kez çekirdek aile olarak evimizdeydik. Bir dolu yiyecek hazırlamışım 10 kişi daha katılsaydı bize o akşam yeterdi yiyecekler, o kadar çoktu yani :)

Mini yılbaşı ağacımızın altı hediyelerle doldu, hepsi minik adamındı :) Açtı açtı "aaaaaa" dedi :)) Aile fotoğrafını da ben çektim :) Bu geceden hatıra.

Geleneksel kuzenler günümüzü yeni yıldan bir sonra ki haftasonu bizde gerçekleştirdik. En keyif aldığım organizasyon. Cem ve Ceyla'nın aşağıdaki "cool" resmini koyacaktım, bayıldım bu resme, eski resimlere bakarken bebeklik hallerini bulunca onu da ekledim.

Haftasonu Paris Sirkine gitti babasıyla, çok keyif almış. Genel de sihirbazlık gösterileri ağırlıklı olan sirkte, çok heyecanlı geçen zamandan, Cem'in heyecansız halinden bir kare :)

Yatıyoruz korsanlar, kalkıyoruz korsanlar. Bir de korkmadan Karayip Korsanlarının 3 bölümünü de izliyor. Ayyyyy....

İşte kar yağıyor tam da Cem'in istediği gibi, tutuyor anne tutuyor :) Tutmak ne demek çocummmm :)

Tuttu, bizde attık kendimizi parka.

Bundan sonra başlıkları da böyle yapmaya karar verdim. Review işte en güzeli :)

Neler neler

2011-12-13T16:56:00.020+02:00

5 ay tatil yaptı bu blog, eee yeter dedim, yazmak lazım, Cem okusun, hatırlasın ileride diye devam etmek lazım. 5 ayı uzun uzun anlatamam. Kısa kısa geçmeli önem arz edenlerin ya da etmeyenlerin üzerinden.

Önceki yazıdan sonra Cem ile birlikte Bodrum'a gittik ve tamı tamına 40 gün kaldık. Ebru ve Rima'sı geldi, kaldılar 2 akşam. Oynadılar, hopladılar, zıpladılar, denize girdiler. Bir kaç gün sonra Tuğba ve Defne geldi, biz şarabımızı içip sohbet etmeye çalışırken, Defdef ve Cem ne yazık ki birlikte yapamadılar.

İlk kez bir tekneye bindi. Kendi başına indi yüzdü ve tekrar çıktı, çok hoşuna gitti teknede olmak.

Annemin çocukken bana aldığı gibi bende Cem'e civciv aldım. Yalnızlık hissetmesin civciv diye birde ördek aldık. İlk başta korksa da, onları çok sevdi.

Tatil işte netice de, deniz, güneş, kum, arkadaşlar, su tabancası, su tabancası, su tabancası ... :)

Karavanla gezdi, Gümüşlük Tavşan adasına gitti, tarihi kazılar nedeni ile adadan götürülen tavşanları göremedi, o da balık ağı ile balık avlamaya çalıştı. Sonuç olumsuz.

40 gün bitti, 41. gün yola çıkıp döndük İstanbul'a bebekliğinde araba ile gitmiş ve çok zorlanmıştık. Bir daha da araba ile Bodrum'a gitmemişti Cem. Bu nendenle bu dönüş yolculuğu beni çok korkutuyordu. Ya sıkılırsa, huysuzluk yaparsa, mola verdikten sonra tekrar binmek istemezse vs. vs. Neyse ki korktuğum gibi olmadı. Keyifli bir yolculuk oldu.

Miniatürk'e gitti, çok sevdi(k). Ben Hollanda'da Madurodam'a gitmiş hayran kalmıştım, sonrasında buradan çok beklentim yoktu. Çünkü Singapur Sentosa'daki Akvaryumdan sonra Turkuazoo pek başarılı gelmemişti. Ama Miniatürk gerçekten başarılıydı. Eğlendik.

10 Ekim Cem'in doğumgünüydü. Bizbize evde kutladık. Canıımın içi 4. yaşını doldurdu, büyüyor, büyüyor, hızlaaaa...

Okulda da kutlama oldu, okul için temamız Spiderman idi.

Hafta sonu çok sevdiği arkadaşı Ege'nin doğumgününe gitti. Bende çok keyif aldım doğrusu. Arkadaşlarının anneleri ile tanışmak çok mutlu ediyor beni.

Dinazor sevgisi karşısında duyarsız kalamadık ve bir haftasonu Jurassic Land'a gittik. 6D sinema da Cem çok korktu ve ağladı :( ben ise bayıldım :). Sonrasında Laboratuvar Tur'u yaptırılıyor ki gerçekten çok anlamsız. Dinazorlar, doğum fazı, röntgen aleti, tedavi vs. Garip ve gerekli mi ki ? Çıkışta koluna dövme yaptırdı.

Ve Cem'in kardeşi oldu :) Yani aslında kuzeni oldu, minik Eren'imiz var artık. Erencik, babasının doğumgününde 15 Kasım'da doğdu, tahminden erken ve normal doğumla geldi dünyaya.

Cem çok merak ettiği Anıtkabir'e gitti. Atatürk'ü Ata'sını görmek istiyordu. Hayalinde orası Atatürk'ün eviydi anlaşılan. Atatürk'ü sordu bana "Hani nerede" dedi.

Bu aralar okuldan gelince ders çalışıyoruz, harfleri ve rakamları tanımaya çalışıyor, gerçekten başarılı. Bende okul öncesi eğitime adadım kendimi, internetten bulduğum türlü dokümanları bastırıyorum çalışalım diye.

Okuldan akşam derslerinden kalan vakitlerinde tabii ki oyun oynuyor, babasının 7 yaş sınırına takılmadan 4 yaşındaki Cem için aldığı Wii ile oynamaya çalışıyor.

Yazmalı mıyım yazmamalı mıyım çok düşündüm. Yazmalıyım onu hiç unutmamalı. Dedesini. Dedemizi kaybettik 2 Aralık'ta. Cem'i çok seven her fırsatta Cem için Ankara'dan İstanbul'a gelen, cebinde Cem'e süpriz saklayan dedesini. Çok üzgünüz çok. Dedem nur içinde yat.

O mutlu, biz mutlu

2011-07-05T22:53:00.003+03:00

2 ay olmuş yazmayalı. Gelmedi içimden gelemedi. Açtım bilgisayarı hadi yazim dedim, resimler de birikti, yok olmadı. Bir türlü giremedim o ruh haline. Neyse sonunda açtım yine, seçtim resimleriiiiiii, çıktım gittim evden, izledim cücemi yüzme dersinde gizlice, geldim şimdi eve ve hadi bakalım başladığın işi bitir dedim şahsıma.

Ama neler oldu, neler yaşandı, hangi birini yazayım. En iyisi önem arz edenlerden bahsetmek.

Tatilimize gittik, bu kez yazlık değildi neyse ki. Tamam Bodrum harika, ev denizin kenarında, dağ tepe aşmıyorsun, ama yine de yatak topla, sofra hazırla/topla, o, bu, şu derken denize gitmek dışında İstanbul'da olmaktan bir farkı olmuyor. Dedik ki şöyle yemek önümüze gelsin, yatağımız toplansın, Kids friendly olsun, biz de biraz özgür olalım. Özgür olamadık ama diğerleri oldu.

Cem havuzdan çıkmadı, su tabancası ile herkesi yaylım ateşine tuttu. Okuldan Irmak arkadaşı da tesadüfen aynı yerdeydi, onunla kah oynadı kah erkek arkadaşlar bulup onlarla su savaşı yapıp Irmak'tan kaçtı.

Bir baktık Mini Club'tan spiderman olarak geldi, bir baktık batman. Sanırım hiç yemediği kadar dondurma yedi. Bademcik meliyatından sonra bile bu kadar yememişti. Yemek mi ??? O yüzlerce çeşit yemekten hiç biri mi çocuğa cazip gelmez. Yok yemek yemedi. Babası 8 günde 7 kilo aldı ama Cem 1 kilo bile alamadan geldi :)

Akşam yemek sonrası lunapark ardından çocuk animasyonu, dejavu gibi. Ben bunu yapmıştım sanki. Dünde, önceki günde....

Mini Club'ta Tuba ile tanıştık. Tuba miniklerle ilgileniyordu. Benden daha çok Tuba ilgilendi Cem'le, yanından ayırmadı. İkinci anne dedik ona. Bir de Cem Mr. Funny'i çok sevdi, çok şeker çok canayakındı, ailecek bayıldık ikisine de.

Bir gün dedik ki yaa şöyle düzgün çekilmiş aile fotoğrafımız yok, çektirsek mi ? Çektirdik. Cem izin verdiğince ve düzgün poz verebildiğince çektiler.

Keyifli, eğlenceli bir tatildi Cem için. O mutlu, biz mutlu :)

Bir haftasonu babaannesine gittik, arabasını da onlara göndermiştik, orada rahat rahat biner göletin çevresinde diye. Valla o vites değiştirmesini anlatamam, değme şoförlere taş çıkarır, parmağının ucuyla pıt diye :)

Aradı taradı, buldu bir park yeri, iki araba arası. o daracık yere girmek onu çok mutlu etti :) Hehhee

Ve son olarak 2 Temmuz evlilik yıldönümümüz.

Garson abi bana balık getirir misin.

Garson abi karides nerede kaldı.

Garson abi çişim geldi :)

Cem'in diyalogları ile güle eğlene, önce güneş batışı, sonra ışıklarla bezenmiş boğaza karşı yudumladık şarapları.

Bitti.

Ankara Ankara güzel Ankara

2011-05-06T11:01:00.010+03:00

Öncelikle belirtmek isterim ki yukarıdaki resimi Cem çekti, çok başarılı bulduk onun için koydum.

Hiç Ankara'yı görmeyen Cem ilk Ankara seyahatini yaptı. Amaç minik anneannesi ve dedesini görmeye gitti. Yolda neler yaşarız diye korktuk. Ama korktuğumuz gibi olmadı. Hiç huysuzluk yapmadı giderken de dönerken de. Kah uyudu, kah sohbet edip, kitap okudu.

Minik anneannesi ve dedesini çok özlemişti. Minik anneanne seni çok seviyorum diyip durdu, ona sarılması bile başka.

Cumartesi sabah yola çıktık öğlen Ankara'daydık. Biraz evde dinlenme ve sohbet ardından Selin ve benim çocukluk arkadaşlarımızla 20 sene ardından bir araya geldik. Allah'ım ne mutlu bir gündü. Hepsini öyle özlemiştik ki, Cem'de evde annennesi ve minik anneannesi ile kalmak yerine bizimle gelmeyi tercih etti. 3 saat masada bizimle oturdu, son dakikalara doğru cozutsa da tebrik ediyorum çok uslu oturdu. Ve bazen öyle komik şeyler yaptı ki hepimiz gülmekten öldük. Mesela arka masada oturan iki amcanın yanına gitti oturdu, erkek erkeğe olmak için :)

Pazar günü ise Selin'i ve beni annem ve anneannemin sık sık götürdüğü Kuğulu Park'a götürdük Cem'i, anılarımızı tazeledik. Benim oynadığım park'ta çocuğum oynadı :)

Sonra Ankara simidi aldık Cem'e ve biraz Tunalı Hilmi turu yaptık. Gençliğimin geçtiği yer, benim zamanımda Ankara'nın Bağdat caddesi idi, ama şimdi ... :(

Sonra eve dönüp toparlanıp yola çıktık tekrar. Sapanca'da köfte molası verdik. Anneanne diğer çocukların Cem'le toplarını paylaşmaması üzerine, hemen bir yerlerden top alması üzerine teyzesi ile futbol oynadı, yemek yedik yine yola düştük.

Ve saat 20:30'da evimize vardık, bu keyifli haftasonu da Cem'in ilk kez olay çıkarmadan saçını şampuanlatarak, yıkanması ile bitti.

Bu arada uzun zamandır dedesinden araba istiyordu, uzun zamadır istediğinden ve bir türlü alamadıklarından minik anneannesi, anneannesi ve teyzesi Cem'e akülü araba aldılar. Nasıl kullanır ki bunu bu bildiğin araba gibi derken, nadir bulunan yağmursuz bir günde okul çıkışı güç bela bahçeye indirdiğimiz arabasına bindi, direksiyon çevirme (yön) konusunda sorunu var ama idare eder bir şoför. Bu arada arabası "Toyota" imiş, ardından da reklam cıngılı'nı söylüyor.

Emredersin

2011-05-02T23:07:00.003+03:00

Haftasonu ilk kez Ankara'ya gitti onu yazacaktım, ama uykum var ve izlemem gereken 2 Fringe. Ne var ki yaklaşık 1 saat önce babası ile aralarında geçen diyaloğu yazmadan geçemeyeceğim. Yatması gerekirken, kivi ve çilek istedi. Hazırladım koydum mutfak masasına, hadi çabuk ye ve gel ben yatakta bekliyorum dedim.

Gittim yatağına yattım, bekliyorum. Reha tam mutfağa girdiği esnada, Cem çoraplarını çıkartıp, "Çorapları içeri götür" dedi. Reha da " Emredersin !!!, babacığım içeri götürür müsün demek istiyorsun herhalde" dedi.

Sonra yattığım yerden anladığım kadarı ile Survivor izlemekten meyvelerini yiyemeyen Cem yesin diye Reha televizyonu kapattı.

Cem bağırdı "Sen kapattın, çabuk aç televizyonu"

Reha dedi ki : "Düşün bakalım ne dersen açarım"

Cem dedi ki: "Babacım emredersin televizyonu açar mısın"

Reha dedi ki (gülerek) : "Emredersin demene gerek yok Cem"

Ben içeride koptum gülmekten...

Tipi Komik ama Duygusal bir kişilik

2011-04-25T12:16:00.002+03:00

Küçük adamım artık benim küçük arkadaşım gibi. Herşeyimi onunla paylaşıyor onunla yapıyorum. Geçenler de elbise almıştım. Gördü "çok güzel" dedi. Saçlarımı açık istyor, topladığımda açmamı istiyor, öyle seviyormuş. Bir mağazaya gittik geziyoruz, almış eline bir çift çok şık terlik, "Bunları sana aldım" dedi. Görselliğe, güzelliğe önem veriyor.

Geçen haftaların birinde sabah uyanıp yanıma geldi. Anne Hülya öğretmenime çiçek almam lazım dedi. Peki annecim gidip alalım dedim. Bazen öğretmeninin faaliyet için getirmesini istediği şeyleri akşam söylemeyi unutup sabah söylüyor. Herhalde bahar temasını işleyecekler, çiçek kullanacaklar faaliyetlerinde diye düşündüm, ama yine de sordum. Neden çiçek almak istiyorsun dedim. " Hülya mutlu olsun " diye dedi. Ayyy nasıl hoşuma gitti. Aferin sana dedim. Gittik bizim sokağın köşesindeki yere, henüz gelmemiş çiçekçi. Üzüldü, sonra yoldaki bahçeden bir iki çiçek kopartık küçücük, onları götürdü Hülya öğretmenine. Umarım hep böyle düşünceli olur. Mutlu etmek önemli hale geldi onun için. Aynı günün akşamı yatarken Annecim iyi geceler, tatlı rüyalar, seni çok seviyorum, öpiim seni bir de sımsıkı sarıliim" dedi ve dediklerini yaptı. Sonra bana "mutlu oldun mu" dedi :)

Aşağıdaki resim anneannem buradayken çekilmişti, unutmuştum önceki yazımda koymayı, arabada uyuya kaldığında. Minik anneannesinin yanında huzur içinde öğle uykusu :)

23 Nisan kutlandı okulda, şarkıyla oyunla. Sabah söyledi yine bayrak almamız gerektiğini. Düştük yollara bulduk bir kırtasiye aldık bayraklarımızı, kendisine Atatürk resminin olduğu "en büyük" bayrağı seçti. Bu aralar böyle hep "en" olsun istiyor. Akşam okul çıkışı, okul kapısında poz verdi bayrağı ile, dil çıkarmadan parmaklar şekle sokulmadan ama yine yamuk yumuk poz :)

Resim faaliyetlerimiz tam gaz devam, kimi zaman pastel boya, kimi zaman sulu boya, kimi zaman da parmak boyası. Ama tema hep ateşli, ateş arabası, ateş motoru, ateş gemisi. neyse bunlar ???

Şimdiye tek silah veya kılıç almadık, almamaya özen gösterdik, okulunda da yokmuş. Ama yavrum eline uzun bir şey geçirdi mi onu silah yapıyor. Legolarla harika silahlar yapıyor ama iki de bir bu uzun lego silahları kırılıyor, düşüyor, alıyor tekrar takıyor yine düşüyor yine takıyor, bir döngüye giriyor pes etmeden. Reha'da bende üzülüyoruz bu duruma ama yine de almıyoruz valla.

Ben sana kartondan yapacağım dedim. Cumartesi buna zaman ayırdık, ben yaparken o da yapmak istedi o da yaptı. Benimkini gören Reha tek boyutlu olmaz dedi o da yaptı. İşte hepimizin eserleri. Reha'nın 3 boyutlu kılıcı, Hande'nin feminen süslü boyalı kılıcı ve Cem'in çocuk kılıcı :)

Sevimsiz hava içimizi daraltırken yakınımızdaki iki okula gidip bakalım 23 Nisan kutlamalarını izleyelim dedik. Birtanesinde hiç hareket yoktu, diğeri de biz gittiğimizde yeni bitmişti gösteriler,eee ne yapalım hadi parka gidelim dedik. Aşağıdaki iki resime şirin pozlar verdi. Ama "kızlar gibi yapmış" öyle söyledi :)

Bu da klasik cozutuk Cem pozu :)

Fonda da okulu var :)

Komik adamlarım, ikisi erkek erkeğe tabirini kullanarak beni saf dışı bırakıyorlar :)

Alerjik Bünyesi var :)

2011-04-13T09:51:00.005+03:00

Şimdiye dek belirlediğimiz tek şey antibiyotik alerjisi (Augmentin), onun dışında çok şükür bir şeye alerjisi yok. Ama peynir yediremiyoruz, hadi canım bak peynir çok faydalı ye biraz dediğim de, evet peynir çok faydalı ama benim alerjim var diyor. Kendi böyle uygun görmüş :)

Ama ben başka bir alerjisi olduğunu fark ettim. Ne mi ? Fotoğraf. Evet fotoğraf'a, fotoğraf çektirmeye alerjisi var.

Bir çocuk fotoğraf çekilirken hiç mi düzgün durmaz Allah aşkına :)

Bu aralar bu komik pozlar dışında haftasonu kahvaltısı yaptık anneannesi, küçük anneannesi ve teyze ile sonra da sahilde bisiklet keyfi.

Anneannesine gittiğimizde de Shrek izliyor her seferinde pür dikkat ( Bir film kaç kez izlenebilir ki )

Kendini resime verdi bu aralar, sulu boya favori. Aaaa bu akşam okuldan gelince okulda yaptığı resimlerle, resim sergisi açacağız oyun odasında.

Bilmiyorum

2011-04-08T15:53:00.005+03:00

Hullya öğretmeni bugün için (Cumaları parti günü okulda) cevizli kek istedi benden. Akşam yatakta Cem anne yarın Ozmo (hani şu ayı şeklinde keklerden) götürebilir miyim okula diye sordu. Ozmo'muz yok ama ben kek yapacağım dedim. Tamam o zaman cevizli ve üzümlü yap tamam mı dedi gayet istekli ve kendinden emin. Tabii ki annecim öyle yaparım dedim. Sessizlik oldu, sonra anne ben üzümü bilmiyorum yiyecek birşey mi dedi :) evet dedim yiyecek hımmm çok lezzetli, kekin içinde de harika olur dedim. İstersen kakaolu yapayım ne dersin dedim. ben kakao'yu da bilmiyorum dedi masum masum :) Yani çikolatalı demek dedim. Tamammmmm yaşasın dedi. Kakaolu yapmadım o ayrı :)

Netice de neleri bilip neleri bilmediğini kestiremiyorum bazen öyle şeyler söylüyor ki, şaşı beş oluyoruz nereden biliyor diye, bazen de işte böyle basit şeyleri bilmediğini fark ediyorum.

Ohhh beee :)

Anneliğin en güzel zamanı

2011-04-07T17:17:00.005+03:00

El mi yaman bey mi yaman. Benim bey pek yaman valla. Biraz önce aradı beni hande aç bakalım bilgisayarı dedi, mail mi attın ben cepten bakarım dedim yok yok aç dedi açtım. Kontrol Panel'e gir orayı aç buraya gir şunu yap. Eeee neden yaptım bunları dedim. Gir bakalım bloğuna dedi. Yok canım dedim. Bak bakalım dedi.

Ohhh bee aylardır, kapandığından beri eeee başlarım mahkeme kararına demiştim. Üstelememiş, ilgilenmemiştim. Ama bir yanımda (hani ikizler burcuyum ya ondan) üzülüyordu. Yavrumun hatıraları gitti diye.

Bey bana harika bir de bilgisayar aldı hızlı mı hızlı hafif mi hafif. Cem'i sabah yuvaya bıraktıktan sonra eve gelip kahve mi alıp geçiyorum başına gazete mi okuyor, işlerimi yapıyor, ardından Senbencem'e yazamamanın burukluğuyla ayrılıyordum başından. Ama artık yola devam.

Artık çocuğumla daha keyifli ve kaliteli vakit geçiriyorum harika bir duygu, Cem'de daha mutlu ve huzurlu artık. 1 haftadır iş stresi yok, o kadar huzurluyum ki tarifi imkansız. Bu Cem'e ve Reha'ya yansıyor. Onlar da pek mutlu bu durumdan. Günlerim pek güzel geçiyor, arkadaşlarımla, sevdiklerimle, evimle ilgilenebiliyorum. Cem'in yuvada olması kendime vakit ayırmama imkan sağlıyor. Değmeyin keyfime. İşte buymuş annelik, işte buymuş anneliğin en güzel zamanı, mutlu ve huzurlu olmak, ona sağlıklı yemekler yapıp, onunla kaliteli zaman geçirmekmiş.

Weekend end

2011-02-07T11:44:00.004+02:00

Cumartesi, kahvaltının ardından anneannesine gittik, teyzesi ile tavan arasında yürütecini bulmuş çıkartmışlar. Selin seslendi Hande koşşşş. Koştum bir baktım;

Bu ne hal dedim, bebek olmuş. Akşamüstü çıktık anneanneden sözverdiğim gibi oyun parkuruna gittik, tırmandı, hopladı zıpladı, paralı oyuncaklara bindi. Beraber alışveriş yaptık, evimize döndük. Artık akşamları 11'den önce yatmıyor, yatmak istemiyor.

Pazar günü de babaanneye gittik, akşam yatamadığı için yolda pıt diye uyudu, ama yeni paşa koltuğu (araba koltuğu) rahat herhalde ki, dönerkende uyudu. Misafirleri vardı babaannesinin, abi buldu kendine, baktı abi babasının telefonu ile oynuyor, hemen o da babasından telefonunu istedi. Hemen kendine bir rol model buluyor :)

Oradan çıkınca bir teknoloji markete uğradık. Çok şaşırdı, ne tarafa baksa kocaman televizyonlar. Sonra bir tanesinde ki görüntüler çok ilgisini çekti dakikalarca onu izledi. Gelen geçen kirpi saçlarını okaşadı, o farkına bile varmadı :) Bu arada daldığı film "Avatar" :)

Sonra dergi raflarını gördü, filmi bırakıp dergilere koştu, oradan bir dergi seçti, DVD raflarına koştu, Dinazorlu bir National Geographic belgeseli seçti. Yok dedim karar ver 1 tane hakkın var. Ya dergi ya da film. Filmi seçti dergiyi bıraktı.

Eve geldiğimizde kavgasız gürültüsüz bir banyo seansı gerçekleştirdik çok şükür.

Ve bitti işte 2 gün, anne yarın okul günümü diyerek uyudu.

Bay Bilmiş

2011-02-03T11:20:00.003+02:00

Poğaça olayımızda bitti sabahları. Şimdi başka bir yöntem bulma zamanı. Neyse ki bu aralar sorunsuz gidiyor sayılır. 1 Dora veya 1 Diego izleniyor öyle.

Pek bilmiş, bilmediği bişey yok. Söyledikleri ile hayrete düşürüyor bizi. Not etmeliyim, elimde not defteri ile dolaşıp komik ve bilmiş dialogları kayda almalıyım. Yuva ne kadar farklılaştırıyor. Güzel şeylerin yanı sıra arkadaşlarından hoş olmayan şeylerde öğreniyor, mesela kızınca "Offff" diyip duruyor, "ben seni öğretmenime söyliycem" diyor, şikayet edecek yani. Kaldı ki yapmış, geçenler de bizim karyola da zıplayıp duruyordu, bende senin yatağında zıplayacağım dedim, yatağı kırılır diye korktu. Gittim zıplar gibi yaptım, bizim karyoladan inip hemen geldi pek sinirli bir ifadeyle. "Seni Hullya'ya söyliycem, yatağımda zıpladığını, kırmak istediğini", ve ertesi gün söylemiş Hullya'ya öyle söyledi.

*** HULLYAA ÇOK GEÇMİŞ OLSUN, SENİ ÇOK SEVİYORUZ ***.

*** ÇABUK İYİLEŞ TAMAM MI ***

Şokellalı Poğaça

2011-01-28T17:48:00.008+02:00

Sabahları hemen kalkıp giyiniyor, 2 tane bana, 1 tane Hullyaa'ya alalım diyor. Cimri mi ne :)

Yeni yöntemim evden kolay çıkartmak için. Pastane. Bir gün dedim ki : Cem sabah seninle gidip poğaca alalım mı. Alalım ama sonra şokella sürelim dedi. Ayyyy ne gerek varrr. Şokella'lısı var canım dedim. Yoook dedi, Varrrr dedim. Gittik pastaneye, abi'ye sorduk. Tabii ki Şokella'lı poğaça diye bir şey yok, ama çikolatalı açma var, abi'ye kaş göz, abisi bize şokella'lı poğaça dedik. Okulda yedi, çok sevdi.

Artık sabahları önce pastane, sonra okul. Mızmızlanmadan kalkıyor, pijamalarını hemen çıkarıp üzerini değişiyor, acele ile palto, şapka, atkı takılıyor yollara düşülüyor.

Ayyy bakalım bu ne kadar sürecek. Hullyaa kaç kilo alacak :)

Kardan Adam olacakmış

2011-01-25T12:40:00.001+02:00

Dün akşam ki okul dönüşü sohbetimizde bana dedi ki :

- Ben artık senin oğlun olmayacağım ( Hay allahım yine başladık !! )

- Neden noldu tatlım

- Çünkuuu kar yağacak, Hullyaa beni kardan adam yapacak, ben senin oğlun olmayacağım, kardan adam olucam.

Bunu anlatırken bir de ciddi ki. O kadar emin ki kardan adam olacağından :) Yok dedim sen yanlış anlamışsın, Hullyaa seni kardan adam yapmayacak, seninle birlikte kardan adam yapacak, tamam mı ?

Tamam o zaman dedi.

Bu sabah baktım evden çıkmakta yine zorlanıyor, aaaa siz bugün kardan adam yapacaksınız yaa, sen en iyisi bir havuç al yanına, kardan adama takarsın dedim. Aldı eline bir havuç öyle gittik okula.

MegaMind

2011-01-25T09:52:00.003+02:00

Çorap giymiyor, terlik giymiyor, ama ben şansımı hepppp deniyor :) Kahvaltı hazırlıyorum, yanıma geldi ayakları çıplak, terliklerini giyip gelir misin dedim, gitti. Oley dedim, iyi tarafına denk geldik :) Biraz sonra geldi, işte bu halde, giymiş terliklerini, öyle söyledi. Tam da o esnada şansa elimde telefon vardı, pek net değil ama olsun :)

Kahvaltının ardından hadi sinemaya gidelim mi ?? dedim, olur dedi. Bugün bir melek :) Sinemaya hiç götürmedik bugüne dek. Ayı Yogi'ye götürmeye karar verdim, hemde 3D diye. Cem gözlükte takacağız, çok eğlenceli olacak dedim. Gözlük müüüü dedi, anlayamadı :) Yavrum, bu sinema nasıl bir yer acaba gözlükte takılıyor demiştir.

Gittik Kozzy'e Ayı Yogi 3D olarak gelmemiş, normal görüntüymüş çünkü Megazeka hala 3D oynuyormuş. Hay allah bende çocuğuma gözlük demiştim. İyi madem siz bize Megazeka'dan bilet verin dedim. Megazeka'nın da ne olduğunu ben bilmiyorum !!!

Girdik sinemaya Cem şaşırdı, başlamıştı fragmanlar, hemen gözlükleri taktık, ilk yarıyı put kesilmiş şekilde izledi, ara olup ışıklar yandığında hayretle etrafına baktı. Gözlüğün mor renkli olmasına bozuldu, kız rengiymiş :)

Gidip mısır aldık, ikinci yarıyı da mısır'la renklendirdik. Niye mi renklendirdik çünkü biraz fazlaydı Cem'e göre Megazeka, ama olsun izledi mi izledi, evde bir filmi bitiremeyen Cem neyse ki burada bir filmi bitirdi. Bu arada ben mavi kafalı Megamind'a bayıldım çok tatlıydı :)

O da bilmiyor

2011-01-21T15:46:00.006+02:00

İleri de okuyacaksa okuyacak, bilsin ne yapayım. Özellikle 1 aydır söz dinlemeyen, kural tanımayan, ne istesek "hayır" diyen bir çocuk olduğunu bilsin.

Aaaaaa yeterrrrrrrr. Daha önce de yazmıştım, sabah kalkıyor ama giydiremiyorum, evden çıkaramıyorum bir kıyamettir kopuyor evde. Bu hafta 3 kez pijama ile gitti okula. Akşam yatmak bilmiyor, sabah çizgi film uğruna kalkıyor ama uykusuz oluyor. Sinirlenince elinde ne varsa fırlatıyor, atıyor, döküyor. O zaman bende bunu kırarım diyerek bir şeyi hedef alıyor. Bunlar özellikle yatma ve okula gitme zamanlarında oluyor.

Ayrıca doğru dürüst hiç bir şey yediremiyorum. Sabah Nutella yoksa olay çıkarıyor. Eskiden hiç olmazsa bazen ballı ekmek, bazen yumurta yerdi, yok illa Nutella. Onun dışında da ıvır zıvır. Neyse ki okulda yemeklerini yiyor.

Bu yaptıklarının hiçbirini okulda yapmadığını biliyorum. Hullyaa (Hülya) öğretmeni yaptıklarını anlattığımda allah allah okulda çok uslu halbuki diyor.

Bilmiyorum, neden böyle oldu, kuralları olan ve uyan bir çocuktu, söz de dinlerdi. Bu bimem kaç yaş sendromu mudur, şımarık çocuk sendromu mudur, bilmiyorum ama çok bunaldık. Son 1 aydır küçük adamıma bir şeyler oldu. Peki noldu ??? Acaba kendini ispat dönemi mi ?

Çünkü zaman zaman seni üzüyor muyum diye soruyor. Yapmaması gereken bir şey yaparken gözümün içine sanki yapmamam gerektiğini biliyorum ama yapmak zorundayım gibi bakıyor :)

Dün akşam bana kızdı neydi tam hatırlamıyorum kızdığı şey.

Ben artık senin annen olmayacağım dedi ( Demek ki ben ona böyle bir şey söylemişim Tühh bana )

Sen benim annem olamazsın zaten dedim, düzeltti

Ben senin oğlun olmayacağım artık başkasının oğlu olucam dedi.

Hiç bir şey söylemedim, araya başka şeyler girdi, sonra benden birşey istedi

Ama sen benim oğlum değildin hani dedim

Karar verdim senin oğlun olmaya dedi

Nasıl karar verdin dedim

"Kafası ona sen Hande'nin oğlu ol" demiş o da karar vermiş :)

Ayyy insan kızamıyor da işte. 3 yaşında bebek desen bebek değil, çocuk desen çocuk değil.

Mikrop

2011-01-20T11:37:00.012+02:00

Hasta olan anne, mininnoşunun yanına yatar, aman kuzum çok yaklaşma ben hastayım der, çocuk annesiz yatmaz, halbuki anne çocuğunun yanına yaklaşmak istemez.

Çocuk : Anne mikropların bana sıçrar mı ?

Anne : Çok yaklaşırsak sıçrar annecim.

Çocuk : Şimdi senin vücudunda mikroplar mı var ?

Anne : Evet mikroplar var, ilaç içiyorum, dinleniyorum, gidecekler.

Çocuk : Öyleyse sarılmayalım, el ele tutuşalım.

2011-01-17T09:48:00.004+02:00

Ne çabuk geçiyor günler, yazdım, yazıyorum, yazacağım derken ayın ortasını bile geçti :) ben ki tez canlı, yok bir türlü fırsat bulupta yazamadım.

Anneanneanne evinde anneanne yemekleriyle, babaanne, Arjen ve Teyze'li bir yeni yıl akşamı geçirdi. Hediye paketi açmaktan yemek yemedi, suratı gözüken resmi yok bu yüzden. Biz hediye almadık, anneanne, babaanne, teyze, sevdikler yeterince almış, hediye arsızı oldu :)

Yemeklerimizi afiyetle yedik, sonra koyduk fotoğraf makinasını konsol'un üzerine çektik toplu yılbaşı akşamı fotoğrafımızı, 12'yi gösterince saatler kucaklaşıp kutladık birbirimizi. Gerçek manada Cem bu akşam anladı yılbaşını.

Bu aralar çok huysuz sabahları okula gitmek istemiyor, pijamaları ile götürüyoruz, apartmanda cıyak cıyak bir çocuk, ayy rezalet. Akşamları yatıramıyorum, yatmıycam yatmıycam, sabahları neyse ki Dora var saat 7:00'de Nickelodeon'da ona kesinlikle kalkıyor, ama sonrasında giyinmiyor ve gitmiycem gitmiycem, ben de yakında deliricem deliricem :)

Bu haftasonu Torium'a gittik, Snowpark'ı meraktan. İçine girmedik dışından izledik. Çocukların kayak öğrendiğini görmek hoşuma gitti, daha yakın olsa Cem oraya götürürdüm öğrenmesi için.

Cem olayı pek çözemedi, kapalı yerde kar :)

Oraya gideceğimizi söyledikten sonra sürekli orada kutup ayısı var mı dedi, yok diyoruz inanmıyor, karlı yerde kutup ayısı olurmuş :) Gerçekten de kutup ayısı vardı :)

Bu da Cem'in yaramazlık yaptığında gözüme gözüken hali :) heheheee

2010-12-29T13:06:00.003+02:00

"Hadi oyun oynayalım" en çok duyduğum cümle. Yaratıcılık gerektiriyor, yaratıcılığını geliştiriyor, kimi zaman o yenilikler katıyor, kimi zaman ben. Ama netice de iş tekrara biniyor. Bu aralar puzzle düşkünlüğü var, ben bu kadar çok parçayı birleştirmeyi nasıl ve ne zaman öğrendiğini bilmiyorum !!! Tabii ki puzzle McQueen'li :)

Bir de dinazor mevzumuz var, dinozorlar çok ilgisini çekiyor, yaşamadıklarını biliyor, ama onlarla ilgili herşey hoşuna gidiyor. Evimiz de işte böyle yaratıklar geziyor. Iyyyyy

Ve tabii ki Spiderman, her boyu mevcut, boy boy yakında hap boyuda bulucaz yutucaz, Spiderman olucaz :)

Bütün gün işyerinde Katar Şantiyesi, Suudi Arabistan Şantiyesi derken eve geliyorum bir de Erenköy Şantiyesi. Bu da başka bir ilgi alanımız, iş makinaları, vinçler, ekskavatörler, özellikle JCB marka olanlar :)

Gelelim yıkanma konusuna. Artık büyük istekle banyo yapıyor, hatta tek başına yıkanıyor, başını kendi şampuanlıyor, ben bedenini sabunluyorum. Çünküüüüüü artık onun bir kesik şapkası var. Daha önceki yazımda hani Cem'in bir türlü yıkanmak istemediğinden bahsettiğim, işte o yazıda Defne'nin annesi bir öneride bulundu, işte bu şampuan kalkanı, ama ya işe yaramazsa diye, evde ki kasketin üst kısmını kesip denedim ve işe yaradı :)

O her şeyi biliyor, beni gıcık ediyor :)

2010-12-08T17:40:00.004+02:00

Okulun kapısından alıyorum ve diyorum ki bir heves : "Akşam sana şarkı öğreteceğim çünkü yarın.."

Kesiyor lafımı "Öğretmenler günü"

Netice mi, Evet biliyor diyorum ama kutlamıyor

Okulun kapısından alıyorum, ağzında son lokma bisküvisini yiyerek çıkıyor "Annecim nasılsın" diyorum.

"Şimdi seninle konuşamam ağzım dolu" diyor.

İyi de ağzın doluyken bunları söyledin :) hehehee

Tam akşam yemeği için sofraya oturduğumuz sırada babaannesi arıyor, babası konuşacak mısın babaannenle diyor, telefonu alıyor ve diyor ki: "Ben şimdi yemek yiyorum, daha sonra konuşalım". Nasıl yani yaaa. Ben bazen yemek yesin diye şekilden şekile giriyorum o kalkmış ne diyo :)

En yakın arkadaşı, en sevdiği diyor ki "Off karnım ağrıyor", Cem diyor ki "kakan gelmiş olabiliy".

Teyzesi soruyor, Benim annem kim ?

Nuyay,

babam kim ?

Uğuy

Ben soruyorum annem kim ?

Nuyay

babam kim ?

Uğuy

Teyzesi diyor ki "Cem biz annenle kardeşiz"

Biliyoyuuuummmmmmm !!!!!

Bayram mı tatil mi ?

2010-11-23T12:47:00.006+02:00

Eski haline dönen Afacem ile ev gezmesiz, sokak gezmeli bir bayram geçirdik. Yani biz bayram'ı anlamadık bile, sadece ilk gün Cem elimizi öptü, bayram harçlığını aldı. Bizim için bayram değil de tatildi tam anlamıyla.

Uzun uzadıya yazamayacağım, resimlerin başında birazcık bahsedeyim olur mu ?

Bir akşam en sevdiği ile Medrano Sirkine gitti. İlk kez sirk görmüş oldu / olduk :)

Küçük adamım en sevdiğiyle poz verdi,

Ben edi ve büdümle :) Hangisi Edi hangisi Büdü onu hatırlamıyorum ama :)

Kuzucuklarım ilgi ve hayretle izlediler gösterileri,

Hiç nehir görmeyen küçük adam'a nehir'i tanıtmak amacıyla güneşli ve sıcak bir İstanbul'dan yola çıkıp, sisli ve soğuk Ağva'ya gittik.

Yemek yedik, eğlendik, yunuslara (deniz bisikleti) binelim dedi, bindik, ama 4. bir kişi lazımdı resmimizi çekmesi için olmayınca kaldık resimsiz.

Bir gün vapur, tren istedi. Bindik Erenköy'den trene, indik Haydarpaşa'da, bindik Haydarpaşa'dan vapura indik Karaköy'de, geçtik köprüden Eminönüne, biraz gezme, biraz kahve molası, tekrar aynı rota ile eve.

Lunapark'ta görmedi bu minik dedik, Lunapark'a da götürdük.

Benim binip neredeyse kalp krizi geçireceğim, tepelere kalkıp dönüp duran eve o ikinci kez bindi :)

Bir tatilde böyle Cem'e görmediklerini göstermekle geçti....

Cook-laa Gösterisi

2010-11-18T13:03:00.003+02:00

Efendim ameliyat sonrası nekahat dönemimizi bayram tatiline denk getirmekle ne doğru karar verdiğimi bir kez daha anladım, günde 3 kez verdiğimiz ağrı kesicilerle normal Cem olan küçük adam evde türlü türlü oyunlarla vakit geçirilmeye çalışılırken, dönüp dolaşıp aynı oyunları oynamaktan sıkılmıştı ki, aklımıza kukla gösterisi geldi.

Önce kuklalarımızı çıkarttık dolaptan, daha yeni 2 tane almıştık ne de olsa her Pazartesi okulda kukla günü, çocuk aynı kuklaları götürmekten sıkılmıştı.

Sonra seyircileri dizdik oyun odasının bir tarafına, sanatçı gösteri öncesi görüntü almamıza izin verdi, bu nedenle gösteri sırasında fotoğraf yayınlayamayacağız.

Baksanıza kameramızı gören seyircilerden iki tanesinin gözleri pörtlemiş şaşkınlıktan :)

Bu seyircilerde sarı kıyafetleri ile pişti olmuşlar :) hehehe

Tam "Cook-laa" gösterisini köşeden çekeriz saklandık derken sanatçı bizi gördü, lütfen çıkarmısınız, gösteri sırasında görüntü alınması yasak !!! dedi :(

Ameliyat bitti, bademler gitti

2010-11-12T08:58:00.006+02:00

Akşam yemeğimizi yedik, sabah 05:00'te uyandı su istedi içirdim, sabah 06:30'da kalkıp, erkenden çıktık yola 09:00'da hastanede olmamızı istediler, çünkü bir önceki gün öksürüyordu önceki akşam doktor gördü kulağına, boğazına, burnuna baktı onun için sorun olmadığını ama anestesist'in görmesi gerektiğini belirttiği için erkenden gittik. Eğer o onay vermezse ameliyat olamayacaktı. Verdi onay. Hemşire ablası geldi "hadi bakalım eline kelebek konacak" dedi, ayyyy o kelebek konuncaya kadar hastane ayağa kalktı. "İttemiyoyom, ittemiyoyum" diye hastaneyi ayağa kaldırdı, güçlükle kanını aldılar.

Daha sonra daha önce alıp bugüne kadar sabırsızlıkla sakladığım oyuncağını çıkarttım teyzesiyle onu oynadılar keyifle. Doğumgünün de Diego'sunu almıştım baktım ki saatlerce oynuyor, bu kez Dora'sını aldım, çok mutlu oldu çok.

Ve sonunda ufff o sinir bozucu zaman geldi, kelebekten sakinleştirici enjekte ettiler. Ayyy kuzum resmen çakır keyif oldu, gülerek bakmaya başladı etrafa. Reha, Selin, minik anneannesi ve ben ameliyathane kapısına kadar götürdük küçük adamımı. "Annecim biz buradan sonra seninle gelemeyeceğiz, sen senin götürecek abi'ye söyle seni vınn vınnn diye çok hızlı götürsün tamam mı" dedim "tamam" dedi :)

1 saat sürdü ameliyat, çıktığında yarı baygındı, Hemşire, ameliyathanedekiler bayıldılar Cem'e, çıkarmak istemediler dedi, ne yaptıysa ??? :) uyumak istiyorum dedi, odaya getirince yatağına koyduk hemen uykuya geçti, 3,5 saat uyudu, zaten uyku saatine de denk geldi iyi de oldu böylece serumu da uyku da bitti, yoksa kafayı ona takar huysuzluk yapardı. Bu arada bademciklerini de Cem'le beraber odaya gönderdiler. Ne yapacaksak. Resmini çektim hatıra olsun diye, çıkarkende hastanede bıraktım.

Uyandıktan sonra biraz mızmızlandı, sonra düzeldi, Bilgisayardan Diego, Dora izledi, sonra Dora oyuncağı ile oynadı pek mutluydu. Geceyi rahat geçirdik. 9 Kasım sabah 11:00'de ameliyat oldu en son 8 Kasım akşamı yemek yemişti ondan bu yana sadece biraz dondurma yedi, biraz süt içti, biraz yoğurt yedi ve su içiyor, gözlerinin altı morardı :( yarından itibaren köfte, makarna, püre yiyebilecek, hem bir hafta tatilde ben onu besiye çekeceğim :)

Hastaneden çıkma vakti geldi kelebeği çıkartmak gerek, hemşire abla geldi "hadi bakalım kelebeğin uçma vakti geldi" dedi. "Hayıy, ben onu çok seviyoyum" dedi :) Cin fikir, canı acıycak diye çok sever oldu. Neyse uçurduk bir şekilde kelebeği.

Sonuç itibariyle, ne gece kanaması oldu ne de ağrısı, sıkıntısız rahat bir ameliyat sonrası yaşadık. Bademcik ameliyatı düşünenlere kesinlikle Prof. Dr. Sami Katırcıoğlu'nu öneriyorum.

Kokarca

2010-11-05T14:22:00.006+02:00

Yazmaya utanıyorum ama pis bir çocuğum var, yıkayamıyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum, eskiden ne keyif alırdı yıkanmaktan, sonra ne oldu da böyle oldu bilmiyorum. Hulllyaaa öğretmenine söyledim, ikna etsin diye, ikna olmuş gibi geldi eve, Hulllyaaa saçımı koklayacak yarın benim dedi, ama olmadı yıkanmadı, ben geceleri yıkanmayan fil hikayesi anlattım, arkadaşları oynamıyormuş o fille yıkanmadığı için kötü kokuyormuş çünkü dedim, ikna olmuş gibi oldu ama olmadı, ne yaptıysak olmadı, kafamı yıkama, saçımı yıkama diyor. Bir kaç kez tamam yıkamıyacağım kafanı diye soktum banyoya sonra yıkadım cıyak cıyak ağlarken kafasını, tabii artık inandırıcılığım kalmadı, buna da inanmıyor, zemin kaygan, ıslanınca vücudu o da kaygan başka birşey olsa zorla yaptırırım da konu bu olunca zorla yaptıramıyorum.

Ama vallahi başlığa yazdığım gibi kokarca değil kokmuyor çocuğum :) Tabii böyle giderse kokar da. Ayyy ne yapacağım, niye böyle oldu, çözümü nedir ???

Bıyıklı

2010-11-03T22:49:00.004+02:00

İşten biraz geç çıktım, eve geldiğimde kapıyı bana işte bu bıyıklı açtı :) Cansu öğretmeni yapmış, çok güldük. "Yatmadan silelim hadi" dedim, "ama ya Cansu üzülürse sonra" dedi :), "Hımmm o zaman sabah okula gitmeden ben sana yaparım" dedim, "Tamam Cansu o zaman üzülmez"

Bu da yine en sevdiğiyle el ele gezerken bir kare, Ebru bugün mail atmış, buraya koymazsam olmazdı.

Sihirli 3

2010-11-03T18:58:00.004+02:00

Küçük adam, 10.10.2010 itibariyle 3 yaşında oldu. Olanlar oldu. Söz dinlemeye başladı mesela. "Anne ben sözünü hep dinliyorum dimiii", "bebekken sözünü dinlemiyordum dimiii" gibi cümlelerle olayı pekiştirmeyi de ihmal etmiyor. Artık oyuncakları ile çok uzun zamanlar geçiriyor, sürekli yanında olmamızı istemiyor. Bizimle oynadığı zamanlarda da daha bilinçli, senaryolar yaratarak oynuyor. Sık sık sorular soruyor, anlamsız cevap verdiğimizde, "Şaka yapıyorsunnnn" ya da "Sen şaşırdın galiba" diyor :) Yardımcı olmaya çalışıyor, yemek yaparken, odasını toplarken, temizlik yaparken...

Sözün özü 3 yaş sihirli midir nedir ? 3 oldu, birşeyler oldu, çocuğum bir anda büyüdü, akıllandı. Aaa tabii ki yine huysuz, yine kendini yerlere atıyor,yine inatçı, yine dediğim dedik çaldığım düdük.

Bu sene doğumgünü için kendimi yormadım, hazırlık yapmadım. Sadece gidip pastasını aldım, süs püste yoktu. Haftasonu evde anneannesi, babaannesi, minik anneannesi, teyzesi ve Ebru teyzesiyle en sevdiği Rima'sıyla aile içi kutlama yaptık. Pazartesi günü ise okulda arkadaşlarıyla yaptılar.

İşte bir kaç resim;

At binmekten çok keyif alıyor, sanırım yakın zamanda bu konuyu ciddi olarak ele alacağız, şimdiden bu tür faaliyetlere alıştırmalı sanırım.

Elinin hamuruyla ...

2010-10-08T09:43:00.001+03:00

Okulu için kek yapmaya karar verdim, başladım yumurta, şeker, un ve diğer malzemeleri bir kabın içine boşaltmaya, Cem'de içerde Diego izliyor. Sıra geldi mixer ile karıştırmaya, bastım düğmesine başladım karıştırmaya, birden koşarak geldi. "Sana yardım ediim mi". Et bakalım dedim verdim sazı eline :)

Araba Sevdası

2010-10-05T13:18:00.008+03:00

Erkeklerin genlerinde mi var bu araba düşkünlüğü acaba ??? Daha 2 yaşına gelmeden sürücü koltuğuna geçmek isterdi. Şimdi ise Reha'nın şirket arabasını beğenmiyor, kendimize ait arabanın daha konforlu, daha spor olması mı, yoksa renginin koyu mavi olması mı bilmem ama onu tercih ediyor, hatta onu bile bazen istemeyip teyzesinin arabasına binmek istiyor. "Buyuk araba" diyor. Akşam Selin bizde kaldı, karşı sokaktaki okuluna teyze beni buyuk arabayla götür dedi. Sen o cüce boyunla ne anlıyorsun yaaaa.

Mağazada bir sürü seçenek içinden McQueen'li tshirt'ü seçti, doğumgünü pastan ne olsun Cem dedik, Şimşek McQueen dedi. Pasta, tabak, çanak ve diğer ekipmanlar şimşek McQueen'li alındı. Şimdi o günün gelmesini bekliyor, her sabah soruyor, doğumgünüm mü bugün, şimşek McQueen'li pastam nerede diye :)

Huysuzluğu beni öldürürken, sözleri güldürüyor, sanırım sürekli telefonumun ses kaydedicisi açık olmalı, öyle şeyler söylüyor, öyle cümleler kuruyor ki, Reha'yla birbirimize faltaşı gibi açılan gözlerimizle bakıyoruz sık sık. Nereden öğreniyor, hangi kelimeyi nerede kullanacağını nasıl bu kadar doğru biliyor bilmiyorum, bazen sorduğu sorulara nasıl cevap vereceğimizi şaşırıyoruz.

Büyüyorrrrrr :) Annem sürekli kameraya çekin diyor, ama fırsat olmuyor, aklımıza gelmiyor. Sadece bol bol resim çekiyoruz, onu yaparken cırt resim, bunu yaparken pırt resim, iyi de ses yok. Ama doğumgünüyle birlikte yapacağım bu kayıt işini söz verdim kendime. Mesela şu komik resim çekildiği esnada sarfettiği sözler, tavırları, mimikleri ne şeker ama resme baktığında sadece komik surat kocaman dil :)

Aldırmalı mı Aldırmamalı mı ?

2010-09-29T09:18:00.001+03:00

Rahat nefes alamamasından, ağzı açık uyumasından, sürekli terlemesinden, sürekli bademciklerin iltahaplanıp hasta olmasından, ateşlenmesinden kurtarmak için dün doktora gittik bir kez daha. Tanı kesin bademcik ve geniz eti ALINMALI !!!

Çok okudum çok araştırdım, "aldırmalı mı aldırmamalı mı" makaleleri dolu internette. Şayet Cem'in durumundaysa evet alınmalı. Sürekli iltahaplanıyor, ateş yapıyorsa, rahat nefes alamıyor ve sürekli terliyorsa şart.

Memorial Hastanesinde Prof. Dr. Sami Katırcıoğlu'nda karar kıldık. 9 Kasım'a randevu aldık. Biliyoruz ki sonrasında çok sağlıklı bir Cem olacak.

3 kuruş fazla olsun yeter ki sesli olsun

2010-09-22T12:25:00.002+03:00

Ne güzel onun dünyası, rengarenk, capcanlı, hayat dolu, müzik dolu. Tüm oyuncakları renkli, hepsi müzikli, neşeli. Uyku odasındaki raflarda duran oyuncaklarını indirtiyor, müzik yapalım diye, her birini açıyoruz, hepsi ayrı telden ses çıkartıyor, biz müzik yapmış oluyoruz !!? Hatta bazen bu garip müzik eşliğinde dans ediyoruz. En korkunç olanı da balık, çünkü Çin yapımı ve tek düze bir şarkı çalıp duruyor.

En sevdiğim ayı matruşka, çünkü ağzı var dili yok, pek sakin kendisi, çalıp söylemiyor bizi oynatmıyor :) Oyun odasındaki yumuşak oyuncakları dolabın üzerine dizdim, çünkü onlar sessiz, sakin olduğu için elini sürmüyordu, durum böyle olunca tepede durmalarının bir sakıncası yok, Cem'in ilgisini hiçç çekmiyorlar.

Sabahları kahvaltısını yaparken, bir yandan Blue'nun ipuçlarını izlerken, bir yandan yüzüne güneş vururken, bir yandan gölgesi duvara yansırken ve ben onu izlemeye doyamazken, zaman su gibi akıp giderken, o hızla büyürken, her anı içime sindirmem lazım.

Hop hop altın top

2010-09-20T13:00:00.005+03:00

Günler akıp giderken ve ben buraya bir türlü yazamazken, Cem büyüyor, dilleniyor, bilmişleşiyor, asileşiyor ve çok seviliyor :)

Haftaiçi yuvasında yeterince enerji harcıyor ya haftasonu olunca da aynı tempoyu istiyor. Durum böyle olunca park imdadımıza yetişiyor.

Babası ile kendilerini kimi zaman bisikletle kimi zaman scooter'la kimi zamanda boy boy toplardan biriyle parkta buluyorlar.

Ben mi ?, ben evde Cem'in dağınıklıklarını topluyorum. Legolar, arabalar, boya kalemleri vs. vs.

Şayet dışarı çıkmazlarsa da yine boy boy ve çeşitli sertlikte olan topların yumuşak olanı ile koridorda maç yapıyorlar. Nedense Cem'in her attığı gol oluyor :)

Şef

2010-08-31T15:59:00.004+03:00

Anne, teyze, Bağdat Caddesi, Anne gözlüğü, Krispy Kreme şapkası ve Cem .....

Buyuk Cem

2010-08-10T15:49:00.007+03:00

Minik ayaklarına giyiyor parmak arası terliklerini, baba terliği diyor, “buyukum” ben diyor. Türkçe font kullanmıyor :) Ne hevesli büyümeye, yuvada öğretmeni ona ”küçüksün” diyormuş diye çok alınıyor, büyümek abi olmak için yumurta yiyeceksin söylemlerimiz bir kaç kez işe yarıyor, sonra yemiyor. Ona göre çilek reçeli ve Nutella ile büyünüyor :) elinde olsa sabah akşam öyle beslenecek.

Büyümek istiyor, heryere boyu yetişsin, her yere ulaşsın istiyor. Çünkü o bebek değil, abi, “Annesinin güzel bebeği” denilmesini istemiyor, çünkü o artık bebek değil, abi. Akşam yatarken yanına kıvrılmaya alıştıran ben, şimdide bu alışkanlıktan vazgeçirmeye çalışırken “sen zaten abisin yalnız yatabilirsin” dediğimde ise o bir bebek :)

Elele yürüyüş yaparken kaldırımdan yola indiğimizde “annecim kaldırımdan yürüyelim” diyerek kaldırıma doğru çekiştirince, özellikle balkona terliksiz çıkmasını istemediğimden hep uyardığımdan, ben terlik giymeden çıktığımda “anne terlik giymemişsin” diye uyardığında, yanaklarımdan, alnımdan, ellerimden, kollarımdan öpüp, "annecim, seni çok seviyorum" dediğinde, istediğine zaten kavuştuğunu, bebeğimin büyüdüğünü anlıyorum.

O kürkçü dükkanından, Bu kürkçü dükkanına

2010-08-03T11:55:00.006+03:00

Fazla söze ne gerek, gittik, yüzdük, geldik :) heheheeeeeee

Aaaa bu arada anneannesinin bu senede yine yeni yeniden aldığı boyundan büyük bisiklete çılgınlar gibi binmeyi öğrendi, peşinden koşmaktan canımız çıktı. pedallara basıp ayağa kalkmalar mı, tek elle kullanmalar mı, ahhhh ahhh.

Biz gidiyoruz kürkçü dükkanımıza

2010-07-23T11:48:00.004+03:00

1 hafta izin kopardım, kaçıyoruz Bodrum'a. Cem pek mutlu, pek istekli, en çokta teyzesiyle gideceği için :) yuvada öğretmenleri, arkadaşları bile biliyor Bodrum'a gittiğini herkese söylemiş.

Son zamanlarda işten, güçten, sıcaklardan, isteksizlikten yazasım yoktu, biriken resimler, konular sanırım Bodrum'da yakama yapışacak. Oradan yazarım inşallahhhhhhh.

Uyumak istiyorum senede bir gün

2010-06-28T23:16:00.009+03:00

Haftaiçi sabahları Cem'den önce takriben 06:45 gibi kalkıp giyiniyor ondan sonra Cem'i kaldırıyorum, o televizyon karşısında keyif yaparken ben kahvaltısını hazırlıyor sonra onu çağırıp, kahvaltısını ettiriyorum, daha doğrusu o kahvaltısını yerken ben çantasını hazırlıyorum, kahvaltısı bitince tuvaletini yapıyor, üzerini değiştiriyoruz, bazen hoppidi, zippidi bazen ite kaka evden çıkıyoruz, yuvaya gidiyoruz, onu yuvaya bırakıp ben işe gidiyorum. Haaa bazen de ben uyuya kalıyorum, o gelip beni kaldırıyor, "annecim ben uyandımmmmm, kahvaltı hazırla" diyor. Emredersin diyip kalkıyorum, o keyif çatmaya gidiyor :) Haftaiçi iyi, hoş, güzel de peki ya haftasonu ??? Benim de canım yok mu ??? Bende uyumak istemez miyim ??? Her haftasonu ben 07:00 - 08:00 arası kalkmak zorunda mıyımmmmmmmm. Her haftasonu bu kadar erken kalkıp 09:00 - 09:30'a kadar evde oyalanıp sonra kendimizi sokağa atıyoruz, ya bir alışveriş merkezine ya caddede yürüyüşe çıkıyoruz, sonra sıkılıp anneme gidiyoruz ki Reha uyusun diye. Eeeee ben ne zaman uyuyacağım. Bu Pazar Reha ile anlaşma yaptık, al oğlunu gidin baba oğul kahvaltı yapın bir yerlerde dedim.

Kalkmışlar, hazırlanıp çıkmışlar, pastaneden yiyecek birşeyler alıp araba almadan Cem'i pusetine koyup Erenköy istasyondan trene binip Haydarpaşa'dan Vapura binmişler. Benim küçük adam kırk yıllık vapur yolcusu gibi ayakları uzatmış demirlere :)

Vapurdan inmişler Yeni Camii, Mısır Çarşısının orada balıklar, civcivler, kazlar ziyaret edilmiş, ardından Tahtakale'ye gitmişler, meraklı bakışlarla etrafını incelemiş, alışkın olmadığı yerler netice de, Galata köprüsünden balık tutanlara baka baka Karaköye geçmişler oradan tekrar vapurla Haydarpaşa ve trenle Erenköy'e dönmüşler. Bendeniz ise 11:00'e dek uyudum. Bu başarılı geziden ötürü Reha'yı tebrik ettim, doğrusu bunu ben tek başıma yapamazdım. Cesaret edemezdim. Puset avantaj olmuş, yürüyerek götürmek zor olurdu, yorulurdu, sürekli bir şeylere dalardı. 3 saatte gezecekleri yerleri 6 saatte gezerlerdi.

Buradan da Reha'yı tebrik ediyor başarılarının devamını canı gönülden diliyorum :) heheheee

Küçük adam uzun zamandır 2m. x 1m. ebatlarında yatakta yatıyor, aldığımız günden beri hiç düşmedi, nasıl oldu anlamadık ama oldu valla :) Abiyim ben diyip hemen adapte oldu yatağına, ama gelin görün ki, çocuk odası gibi değil de genç odası gibiydi, sabah erken kalkıp çok yorulan Reha'yı :) uyuması için evde bırakıp dışarı çıktık Cem'le sonra duvar sticker'ları ile döndük eve. Sonuç mu ? İşte böyle oldu, Cem odası çocuk odasına benzedi.

Pikmik

2010-06-18T16:22:00.004+03:00

Şirketimin pikniği vardı, günler öncesinden bunu Cem'e bildirdim. Haftasonu pikniğe gideceğiz, işyerimden arkadaşlarımın çocukları olacak onlarla oynayacaksın, şişme oyuncaklar olacak, sürprizler olacak, resimler yapacaksınız, hediyeler olacak, atlar olacak, ata bineceksin demiştim. Demez olsaydım, yani erkenden anlatmaz olsaydım, her sabah kalkıp "anne bugün pikmike mi gidicez" diyip durdu, yok annecim daha haftasonu olmadı, bugün sen yuvaya bizde işe gideceğiz, haftasonu gelince ben sana söyleyeceğim diyip durdum, 4 gün böyle geçti, eee haftasonu geldi, sabah kalktı, baktık ki o yuvaya gitmiyor biz de işe, "anne pikmik" "anne haftasonu" :) bak canım benim bu haftasonu 2 günden oluşur bugün birinci günü ama biz ikinci gününde pikniğe gideceğiz. Aman bir anladı bir anladı. Pikmikte pikmik diye tutturdu.....

Pazar sabahı bir heyecanla kalktı hemen hazırlandı, bir çanta dolusu yedek kıyafet, ayakkabı, herşey, gittik pikniğe. Piknik harikaydı, herşey harikaydı. Birhan ve ben organize ederiz de güzel olmaz mı :)

Ben pek Cem'le ilgilenemedim, Begüm ablası Cem Paşaya ablalık yaptı, Mine ablası, Yeşim ablası ben etrafta koşuştururken Cem'le çok ilgilendiler, ne istediyse yaptılar.

Bu arada kendine uygun basket topuyla basket oynamaya gidiyor babasıyla bir heves, bakıyor pota ona çoooooooook uzak vazgeçiyormuş bu sevdadan :) başlıyormuş babasını sabote etmeye :)

Bir de Japon balığı aldık Cem'e, sabah yuvaya gitmeden yemeğini veriyor balığının, akşamları yuvadan gelince de yaptıklarını anlatıyor. Aldığımız gün adını koy dedik. Koydu. "Hasan" ilk gün Hasan aşağı Hasan yukarı, ayy ama yok olmadı böyle, sonra Cem bu balığın adı "Minik olsun mu?" dedik kabul etti. Yeni adı "Minik" balığının, neyse ki eski adını kullanmıyor :)

Adamım

2010-06-03T10:21:00.006+03:00

Havadan mıdır, sudan mıdır, bir üşengeçlik, bir tembellik çöktü üstüme gitmiyor gidemiyor. Ne buraya, ne kendi sayfama yazı yazmak içimden gelmiyor gelemiyor. Kısa ve öz yazacağım bu nedenle, oğlum okuyacak ya büyüyünce.

Ben bebek değilim, büyüdüm diye sürekli vurguladığından, yatağınında büyümesi gerektiğine taktım kafayı ben :) Ikea'ya gittik 90 x 200 cm yatak aldık :) artık kenarda az buçukta olsa onu düşmekten koruyacak herhangi birşeyde yok. Abi yatağı işte.

Hemen o yatağa göre çarşaflar, pikeler alındı. Akşam uyku saati geldi, bir heyecan kapladı içimi ya düşerse diye. Biz yatmadan önce bir ara bir baktık ki başı gövdesi yatakta belinden aşağısı yerde, ayakları yere basıyor. Reha, Hande koş fotoğraf makinesini getir dedi, ama ben getirinceye dek uyandı, çekemedim :) Düşmedi hiç çok şükür.

Nasıl konuşuyor anlatamam, öyle kelimeler seçip kullanıyor ki bazen Rehayla gözlerimizi açıp hayretle nereden biliyor bunu der gibi birbirimize bakıyoruz. Ayyyy büyüyor büyüyor. "Bebeğim benimmm" dediğim de kızıyor. "Ben bebek değilimmmm !!!!"

İki haftadır evde karantina da geçen hafta anneannesiyle, bu hafta da babaannesiyle geçiriyor zamanını. Geçen gün torbalıktaki çöp için sakladığım torbaların hepsini yere dökmüş, iyi ki ben işteydim, valla çıldırırdım, babaanne sabırlı, oynarken resmini çekmiş sonra toplamış.

Dün babaannesinin dişçi randevusu vardı, beraber gittiler, babaannesi dişçi koltuğundayken o uslu uslu orada ki ablalarıyla beklemiş babaannesini. Sonrasında babaannesi sormuş ona "Ne yemek istersin, köfte, döner",

Cem: "Balık isterim"
Babaanne : "Tamam o zaman, balık alıp evimizde yapalım"
Cem: "Hayır, ben dışarda yemek istiyorum"
Adam oldu da ....

Nitekim babaanne Hollanda'ya dönmeden torunuyla başbaşa yemek yemiş :)

Ne kadar kısa ve öz yazdım yine :) heheheee

Hasta olduğunu anlamadık, pasta kestik

2010-05-25T12:58:00.002+03:00

Cumartesi annem Selin ve benim için ufak çaplı bir doğumgünü partisi organize etti, Cem hafiften keyifsizdi, ama yine de iyi ki doğdun anne, iyi ki doğdun teyze diyerek alkışlamayı ihmal etmedi.

Pastamız, Züzü'mün Düşler Mutfağından çıktı, Kokoş Teyzoş'un hukuk kitabı, marka çantaları, cübbesi, benim bilgisayarım, Starbucks kahvem, sigaram, migrem hapım, herşeyimiz tamamdı anlayacağınız :)

Bu eğlenceli gecenin ertesinde zaten öksüren Paşa birde ateşlendi, yine acil'de aldık soluğu, ilaçlandık eve yollandık. Antibiyotik ve ateş düşürücü verdiler. Annemi huzursuz eden nefes alış verişi üzerine ertesi gün yine hastaneye getirdik ki zaatüre başlangıcı olduğunu öğrendik. Şimdi tedavi ediliyor. Yine Soğuk buhar'la birlikte Ventolin tedavisi almaya başladı, bu kez Kortizon bile verdiler.

Böyle işte diyorum ya, hastane yolları taştan.

Hastane yolları taştan

2010-05-20T12:46:00.006+03:00

Bu miniğin dirseği çıktı salı günü :( Meğer 4 yaşına kadar olası bir şeymiş, hemen apar topar hastane'ye götürdük 1 dakikada tadavi ettiler. Elinde balon ve şekerle çıktı doktorun yanından. Doktor, bazı anne babaların kendilerinin denediklerini ve kırdıklarını tekrarlarsa sakın bizimde böyle bir girişimde bulunmamamız gerektiğini belirtti. Ayy aman doktor bey ne diyorsunuz olur mu öyle şey tabii ki biz aynen bu sefer olduğu gibi biz soluğu yine burada alırız ama umarım tekrarlamaz dedik.

Dün Züzü'mün Düşler Mutfağı'na kahvaltıya gitmekti planımız PrimamRimamla birlikte, ne var ki sabahın köründe uyanınca bizim cüce, öğlene huysuzlanacağından biz gidemedik. Durum böyle olunca hava alsın, enerjisini boşaltsın diye parka götürdü babası, bulmuş bir tavşan, zorla bir şeyler yedirmeye çalışmış, tavşanda efendi çıkmış şansına.

Sevdiklerimiz Günü

2010-05-18T16:03:00.002+03:00

Okulda çok mutlu çok keyifli, öğretmenini çok seviyor, sınıf arkadaşlarını da öyle, özellikle Duru'yu :) Bizim okula girip resim çekmemiz yasak ama babaannesi fotoğraf makinesini vermiş Elçin öğretmeni çekmiş resimlerini.

Bu aşağıdaki resimdeki de "Kazım" kaplumbağa Kazım, okulun mu, bir arkadaşının mı henüz net bir bilgi elde edemedim, çünkü Cem'e soracak olursan Cem'inmiş :) Kazım yürürken kaka yapıyormuş yere :)

Anneler gününde bu sene piknik yerine anneannesi, babaannesi ve teyzesi ile brunch'a gittik, Cem'i saldık çayıra diyemiyorum, çünkü yakında havuz vardı, bu nedenle sırayla Cem'i kontrol altında tuttuk. Kimi zaman havuza sokup ellerini şıp şıp yaptı, kimi zaman çimlerde koşturdu, hepimize çiçekler topladı, gelip bizi tek tek öpüp anneler günümüzü kutlayıp çiçeklerimizi verdi :) Koştu, oynadı, yedi, içti, sonunda dayanamadı uyudu.

Ada sahillerinde bekliyorum

2010-05-10T10:39:00.006+03:00

Anne kuzusu; geçen hafta sonu babasıyla gitti babaannesine, benim evde bir sürü işim vardı, onları bitirmem gerekiyordu. Özledim, akşam olsunda evine dönsün istedim. Ama onun keyfinin yerinde olduğundan da emindim.Nitekim, babası ve babaannesiyle gölete inmişler, balıklara ve ördeklere ekmek atmış;

Apartmanın içinde bisiklete binmiş;

Eve dönmeden karnı acıkmış, annem bir de yemek hazırlamakla uğraşmasın hadi şurada bir şeyler atıştıralım demiş :) Ama bir de şu sosis'i kesebilseymiş :)

Bir Pazartesi gününün iş çıkışının yakın saatlerine doğru telefonum çalar Cem'in babaannesi der ki : Ben annenle de konuştum biz Cem'i yuvadan alsak, sizde Reha'yla iş çıkışı Bostancı'dan vapura binseniz Burgaz Ada'ya balık yemeye gitsek. Doğrusu önce biraz zor geldi. Ayağımda upuzun topuklular, iş çıkışı !?? Hem Primam'a gidecektim bu akşam. Netice de Babaanne ve anneanne Cem'i yuva'dan alıp Burgaz Ada'ya giden Vapuru kaçırıp Büyük Adaya giden motora binmişler, Cem ilk kez Fatih amcasının vapurundan :) sonra bir deniz aracına binmiş oldu.

Bizde Reha ile buluşup bir sonraki motorla onlara yetiştik, Selin ofisten çıkıp Karaköy'den vapur'la geldi :) Anlayacağınız bir anda hepimiz babaannenin fikrini beğenip bir pazartesi akşamını Ada'da balık sefası ile şereflendirdik.

Kadehlerimizi Cem'in poposunda bez olmayışına kaldırdık :) Cem'i özgür bıraktık, nasıl olsa araba yoktu, nasıl olsa hafta sonu kalabalığı yoktu, nasıl olsa ilgilenecek garson abi çoktu, babaannesi faytonlara götürdü, parasız gittiler gezemeyip resim çekip geldiler :)

Canım Cem'im hem bezsiz ilk akşamını başarıyla geçirirmekle hemde 21:10'da hareket eden ve tüm adalara uğrayan motorda sabırla beklemekle bu akşamı bize mutlulukla geçirmemiz konusunda destek olduğun için teşekkür ediyorum :) Bu da dönüş hali :) Tüm adalara uğramasa daha iyi olacaktı ama neyse...

Balıklar ve Atlar

2010-04-27T10:54:00.003+03:00

Karmakarışık yazacağım bu kez. Fırsat bulamayıp yazamadım, şimdi de karışık anlatacağım o nedenle. Benim kuzu, yine hasta, bitmeyecek mi bu öksürük yeterrrr yeterrrrr. Öksürmekten uyuyamıyor çocuğum. Ayyy sen hasta olma, ben hasta oliim diyorum, yook sen olma ben olim hasta diyor bana :( Tamam o zaman şöyle yapalım öksürükler çabuk gidin diyelim gitsinler diyorum, tekrarlıyor :)

Shrek Cem'le, Nevra'lara gittik geçenler de bir akşam, çok özlemişti, evra'yı :) Ama ne var ki neredeyse her akşam iş çıkışı görmeye gelen, onunla oyunlar oynayan Nevra'ya hiç ilgi göstermedi, Ulaş'la oynadı onunla sohbet etti, onunla ilgilendi, fark ettim ki artık erkeklerle daha fazla iletişim kuruyor. Nevracım ne yaptıysa olmadı Ulaş abisi onun yeni arkadaşı. Bu arada onları yan yana ayakta görmek çok komik oluyor Ulaş 1,98cm, Cem 98cm :) hehehe

Bu cüce artık evimizin alışverişini yapar oldu anneannesiyle, o seçmiş marketten alınacakları, bunu da alalım bunu da. Tabii neler çıktı torbadan ? çikolata, biskuvi, şeker, vs. :) Her an sağlıklı gıdalarla beslenmesini isteyen anneanne kıyamamış almış.

Bizde haftasonu yazlık giysi alışverişine çıktık, aldı mağazanın torbasını eline boyuna uygun askıdakileri alıp sepete koydu, bunu da alalım, bunu da :) komik ama kabus gibi, daha 2,5 yaşında nereden biliyor böyle şeyleri. Biz Cem'i alışveriş merkezlerine sokup gezdirmeyiz, doğduğundan beri sayılıdır girdiği.Bunu da alacakmış, onu da. Ayy şimdiden tüketim :(

Bir akşamda Cem'in arkadaşı Efe bize yemeğe geldi, önce biraz oyun oynadılar, sonra yemeklerini yediler, kadeh tokuşturup, sohbet ettiler. Sonra yine oyun oynadılar, öyle tatlılardı ki, bir de resimlerini net çekebilseymişim.

23 Nisan haftasonunu dolu dolu yaşadı Cem gezdi gördü, eğlendi. Cuma sabahı babaannesiyle birlikte Forum İstanbul'daki Turkazoo'ya gittik. Ben çok yorum yapmayayım, ama Cem çok keyif aldı, çok şaşırdı, önemli olanda onun mutlu olması. İşte bir sürü resim.

23 Nisan etkinliği devamı olarak teyzesi onu at binmeye götürdü ilk kez at binmesine rağmen hiç tedirgin olmamış, cesur olması çok hoşuma gidiyor doğrusu, belki de bende öyle olduğum için :) Orada da çok keyifliymiş, teyzesi her haftasonu Cem'i de götürecek at binmeye giderken, şimdiden öğrensin istiyor.

Cem'e Sürpriz

2010-04-15T10:16:00.006+03:00

Cemtos'un bu aralar Sünger Bob hayranlığından bahsetmiştim ya 2 önceki yazımda, ilk yorumu hiç tanımadığım birisi yazmış ve şöyle demişti :

Sonrasında mailler birbirini izlemişti, yorma kendini, yapma etme derken, hiç tanımadığı Cem Paşa'ya ve bana içinden gelerek yapmak istediğini söyledi, yaptı ama Kalite Kontrol Uzmanı Ela Hanım beğenmedi, Yasemin söktü yeniden başladı.

Çok üzüldüm kendini yoruyor diye bana yukarıdaki resmi gönderdi eee tamam işte daha ne olacak, yapma etme, eyleme derken yenisini yaptı, önce resmini gönderdi,

Dün de işten çıkmadan kendisi geldi Sünger Bob'un, dükkanlar'da satılanlardan bile güzeli, yemin ederim, laf olsun diye, Yasemin mutlu olsun diye değil, gerçek olduğu için söylüyorum, bizim Sünger Bob'umuzun uzun burnu, parmakları bile var.

Kargo getirir getirmez paketi açtım heyecanla, ayy bayılarak ofistekilere gösterdim, bakın taaa Denizli'den ne geldi, arkadaşım ne yapmış diye ve hemen resmini cektim cep telefonumla.

Eve gelir gelmez, kapıdan girer girmezde Cem'e verdim, çünkü Cem'e de sabah söylemiştim sana sürprizim var akşam iş dönüşü diye. Hemen sarıldı yine aceleyle telefonla çektim resmini, "beğendin mi" dedim, "beyendim" dedi, "arayalım teşekkür edelim mi Yasemin teyzene" dedim "ayayalım" dedi, "önce sen mi konuşursun, ben mi konuşayım" dedim, "ben konuşcam" dedi. Aradım Yasemin'i verdim telefonu Cem'in eline, "Yatemin tize tedettür edeyim" dedi, inanamadım, Yasemin Cemmm dedi, tüylerim didek diken oldu ağlasam Cem telefonu bırakıp "anne yooldu, anne yooldu, iye ağlıyosun" diycek, ağlamadım,ben arkadan tercüme ettim Cem'in teyzesine söylediklerini, sonra ilk kez biz konuştuk Yaseminciğimle, artık bir dostum daha var uzaklarda ama hep aklımda.

Linki zaten yan tarafta, girip bakın derim ben

Her çocuğun en az 1 tane örgü oyuncağı olmalı

http://yaseminkaleveamigurumi.blogspot.com/
http://www.yaseminkale.com/

Hayvan sevmeyen, insan sever mi ?

2010-04-14T09:44:00.047+03:00

Sever tabii ki niye sevmesin diyorsunuz, ama ben öyle demiyorum, yargılamayın beni, gördüğüm insanlar hep öyleydi ben ne yapayım.Cem'imin de şimdiden hayvansever olması beni çok sevindiriyor, tabii ki OLEY hayvan sevdiğine göre insan sevecek demiyorum :) Ama hayvan sevmesi de sevgi dolu olmasının bir işareti gibi geliyor bana.

Konuyu şuraya bağlayacağım :) Haftasonu Paşa'sına kavuştu önce biraz korktu, sonra alıştı, çünkü yazın ona suyunu mamasını, o verir, hatta Sumru teyzsesiyle o gezdirirdi.

Evet bu haftasonu Fatih amcasına, Sumru teyzesine ve Paşa'sına kavuşturduk en nihayetinde Cem'i. Ha bu gün, ha yarın derken, aksırık, tıksırık derken olmadı, ama sonunda oldu.

Fatih amcası 7 aydır görmediği Cem'in neredeyse 1-2 yaş büyüyüp olgunlaştığını söylediğinde çok mutlu oldum, bir önceki günde 2,5 yaş kontrolüne gittiğimizde doktoru benzer şeyler söylemişti, akıllı ve mantıklı bir çocuk olduğunu belirtmişti.

Peki bu iyi bir şey mi kötü bir şey mi, tabii ki bu küçük adam bizi çıldırtıyor, kendi çıldırıyor, dediğim dedik, çaldığım düdük oluyor, terrible 2'yu en şiddetlisinden yaşıyor ama diğer taraftanda kuralları bilir ve mümkün olduğunca uygular, kardeşim Nazi Kampında mı bu çocuk ne bu böyle diyor ama ben kuralları bilmesi gerektiğini düşünüyorum, sonuçta yaşamın her aşamasında kurallarla karşılaşıyor ve uymak zorunda kalıyoruz. Ama doğrusu bu kadar erken başlamakla doğru mu yanlış mı yapıyorum bilmiyorum. Cem paketi olan ne yerse yesin, nerede olursa olsun çöpe atar, burnu akar, mendil ister, burnunu siler mendili çöpe atar, Eve girer girmez, ayakabısını ve montunu çıkarır, tuvaleti kullandıktan sonra mutlaka sifonu çeker.

Artık benim de bir sayfam var

2010-04-12T12:42:00.001+03:00

Evet artık benimde duygu , düşünce, anı, neyse işte canım ne isterse yazacağım bir sayfam var, burada yazamıyordum burası Cem'e özel, benim de vardı ama template'ini beğenmiyordum istediğim gibi buldum Cem'in ki gibi değişmemek üzere olduğu için artık duyurup açılışını yapabilirim dedim. Sağ taraftaki "G" sizi benim sayfama götürecek

Konu çok başlık yok

2010-04-08T13:39:00.013+03:00

Bu aralar Sünger Bob hastalığı baş gösterdi, Spiderman'den sonra ki kahramanı oldu. Sünger Bob Sweat Shirt'ü favoriydi, bende çanta aldım tam oldu, e hal böyle olunca küçük adam mest oldu, üzerinden çıkarmaz, ayna karşısından ayrılmaz oldu :) Ama doğrusu bende pek seviyorum bu sarı komik süngeri, hatta Cem'le keyifle izliyorum, hep pozitif, hep mutlu :) Bu arada zamane çizgi filmleri ile bizim zamanımızın çizgi filmleri üzerine bir yazı yazmayı da çok isterim ama sayfa benim değil ne yapayım :)

Günler çabuk geçiyor, anne çocuğunun hızına yetişemiyor, bir hafta iş için Qatar'a gidiyor, döndüğünde çocuğunu büyümüş buluyor, cümleler uzamış, kelimeler artmış geliyor.

İşyerlerimizin önünden geçerken Cem'e göstermiştik, burası babanın işyeri, burası annenin işyeri diye, benim işyerimin yanında da hastane var, bende demiştim ki bir keresinde inşallah büyünce doktor olursun burası da senin işyerin olur. Geçenlerde geçiyoruz burası annenin işyeri, burası Cem'in işyeri dedi hastaneyi de gösterip :)

Haftasonu hava güzel olunca parka çıkmak istedi Cem, attık kendimizi parka, elimizde topla. Aşağıdaki resimle yılın kalecisi olmaya aday olur sanırım :)

Bu resimde de atletizm dalında ödül bekliyoruz

Bu resim de ki dalı bilmiyorum ama çocuk her dalda aktif, peki anne yüreği ne kadar aktif böyle durumlarda :) "Cemmm, oğlum çıkma", "Cem yavaş, bak düşersin",.... :)

Aaa bu arada amcası geldi, geçen haftayı amcasıyla geçirdi küçük adam pek, teyze anne yarısıdır derler ya, amca da baba yarısı mıdır ? :) Şimdi yazarken birden aklıma geldi :) Ama bence öyle Cem ve amcasının ilişkisine dayanarak söylüyorum

Bir de anne evlat sevgisi vardır ki anlatılmaz, yaşanır, yaşanmadan anlanamaz. Anne olduktan sonra anladım annemin kıymetini, anne olduktan sonra olgunlaştım, daha sabırlı, daha anlayışlı oldum. Herşeyin boş, sadece onun önemli olduğunu.

Valla ilk kez 5 gün ayrı kaldık ve öyle çok özlemiştim ki oğlumu, öyle biriktirmişim ki içimde yazasım geldi böyle :) Sanırım Cumartesi günü 2,5 yaş bitirmesi de etken, ne oluyorsa sanki, esasen değişen bir şey yok ama bana sanki büyüyecekmiş gibi geliyor :)

Şu Dino'dan da bahsetmeden de geçemeyeceğim, bu Dino arkadaşı çok sevdi Cem valla ne yalan söyleyeyim bende bayıldım, Reha ise sevmedi çünkü içinde su var diye, Dino hacı yatmaz, Cem sarılıyor ama o düşmüyor, babaannesi almış, Cem zevkten dört köşe olmuş, Reha'da evde olmaz sulu oyuncak diye biraz kızdı. Sonra Cem yatağına yattı Dino'yu da yatağının yanına koyduk, biraz sonra Cem'in feryadına koştuk ki, yatak, yorgan göl olmuş, küçük adam, al Dino'yu yatağa, aç sen o sımsıkı tıpayı :) Dino o geceden beri küvetin içinde hapis :)

Büyüyor ve akıllanıyor mu ne

2010-03-29T14:21:00.005+03:00

Minik balık tutkunum, epey zamandır balık yemiyordu. Reha bizi bir yere götüreceğini süpriz olduğunu söylüyordu. Çocuk oyun odası var mı dedim, Yok dedi, şu bizim yakında ki falanca yere gitsek orada çocuk oyun odası var dedim, ama Hande çocuk balık yesin dedi, eee iyi peki dedim.

Süprizini bozmayayım dedim ama huzursuzdum, ya Cem vızır vızır ederse, ya sürekli başka masalara iştirak ederse, ya ağlarsa, ya döker vs. vs.

Boşuna kendimi yemişim efendi efendi oturdu, koca adam gibi bize eşlik etti, gıkını çıkarmadı, tabağına koyduğum balıkları kendi yedi, resim çektirilirken poz verdi. (Resimler güzel değil, cep telefonu ile bu kadar)

Sabahta kahvaltıdan sonra babasıyla birlikte babasının traş olduğu yere gittiler, önce Cem saç traşı olmuş babası beklemiş, sonra babası olmuş Cem büyük adam gibi babasının traşının bitmesini beklemiş.

Sanırım büyüyor :)

Rima Hanım ve Cem Bey

2010-03-24T11:24:00.003+02:00

Önceki yazımda bahsetmiştim, Cem'le bir akşam Rima'sını görmeye gittik diye, Ebru gönderdi resimleri, onları koymadan olmazdı. Onlar birbirlerini çok seviyorlar, inşallah hayatları boyunca bu dostlukları sürecek, tabii bizim de :)

Primam Rima'nın yüzü gözüken bir resmini yollasaydı daha mutlu olurdum doğrusu. Rima'nın favori şarkısı "Düm Tek Tek"miş, onu çaldırdı, onda dans ettiler bizim dansçılar.

Öhö öhö öhö

2010-03-21T23:50:00.004+02:00

Cem hala öksürüyor,bir türlü kurtulamıyoruz öksürükten, yine başladı öksürük şuruplarına, bakalım bu sefer geçecekmi. Doğrusu odasına aldığımız soğuk buhar makinasının çok faydalı olduğu söyleniyor ama henüz bana faydalıymış gibi gelmedi, hatta ters mi tepti diye düşünüyorum.

Geçen gün öğlen yatacağı esnada çıkartmış pijama altını ve çoraplarını, bir girdim ki odasına pijama altı yerde, eee ayaklar da çıplak, çoraplar nerede ?

Pek keyfi yok hala, günün bir kısmı keyifli ve enerjik bir kısmı keyifsiz ve durgun. Onu en çok mutlu eden teyzesi ve dedesi. Onların geleceğini duyduğunda zevkten dört köşe oluyor. Hele dedesi cebinden ona sürpriz çıkarınca...

Haftasonu havanın çok güzel olması tüm İstanbul'lular gibi bizi de dışarı da birşeyler yapmaya itti. Ne yapsak güneşin tadını çıkarsak dedik, benim hiç görmediğim bir yeri seçtik Yıldız Parkı Çadır Köşkü'ne kahvaltıya gittik. Anneannesi, teyzesi, güccük anneannesi ve dedesiyle.Cem parkta gezdi, oyun parkında oynadı, ama kucakta oturmayı arasıra dediğim gibi durgunlaşmayı da ihmal etmedi.

Aaa bu arada Primam resimleri gönderirse koyacağım buraya Cumartesi akşamı Cem'le Rima'sına gittik, çok özlemiş hergün sorar olmuştu, bazen arıyoruz Rima'yı telefonla, konuşuyorlar iki satır :) Artık kavga etmeden çok güzel oynuyorlar, hatta o akşam dans bile ettiler, Edi'yle Büdü gibiler. Ebru geçen gün ocak başında yemek pişirirken hayal kurmuş, Cem ve Rima büyümüşler akşam dışarı çıkıyorlarmış :) Ayy Ebru o zaman çok yaşlanmış olcazzz :)

Uykum var, yazmak istediklerim de

2010-03-15T00:33:00.005+02:00

Bizim pasta hala hasta :) Düzelemedi gitti. Aşağıdaki resimde de arkadaki rafta yanyana dizilmiş ilaçlarını da çekmişim farkında olmadan. En favori oyuncağı oyun hamurları, o hamurlarla saatler geçirebiliyor, hiçbir oyuncak onu bu kadar mutlu etmiyor. Favori kahramanlarımız artık Iggle Piggle, Uppsy Daisy değil, çünkü o artık büyüdü, yeni kahramanları Spiderman ve Sünger Bob :)

Bir yerde okumuştum, hatta belki bundan daha önce bahsetmiş bile olabilirim :) 3 yaşına geldiğinde adını soyadıyla birlikte bilmeliymiş çocuk, Cem ayrı ayrı biliyor adın ne denildiğinde adını, soyadın ne denildiğinde soyadını, bir de cinsiyetini bilmeliymiş 3 yaşına geldiğinde, ilk söylediğimde olayı çözemedi, Sen erkeksin dediğimde hayır ben erkek değilim dedi ama abiler erkek, ablalar kız dediğimde çözdü :)

Bir de bu aralar pek dillendi, pek bilirkiş kendisi, geçen akşam aramızda geçen diyaloğu paylaşmayı bir borç bilirim :

Baba oldukça hastadır ve erken yatar, onu uyutmaya uğraşan annesi ile Cem bir sessizlik anında yan odadan gelen baba öksürüğünü duyarlar ve;

CK: Anne, baba öksüüyoy
HK: Evet canım öksürüyor
CK: Babam hasta mı omuş anne
HK: Evet annecim baban hasta olmuş
CK: Babaya şuyup veyelim anne
HK: Babalar şurup içmez ki Cem
CK: Babayı doktoya götüyelim
HK: Yarın götürürüz doktora
CK: Babam doktoydan koykuyoy mu anne ?
HK: Hayır babalar doktordan korkmaz
CK: Babam ineden koykuyoy mu ?
HK: Hayır annecim iğneden de korkmaz babalar
CK: Ben babama bakim mi ?
HK: Yok annecim sende hasta olursun babanın yanına gidersen
CK: Uzaktan bakim
HK: Olmaz Cem
CK: Opim mi, sayıliim mi
...

İşte bu ve buna benzer diyaloglar yaşanır hale geldi, türkçe'yi çözdü ya anneannesi ingilizce'ye giriş yaptırmış, önce 1'den 5'e öğretmiş bir de kalemi, bende kedi ve köpeği öğrettim, kediyi hep hatırlıyor da köpeği unutuyor, babası da anneyi ve babayı öğretmiş biraz önce bana "mummy" diye sesleniyordu, bayıldım :)

Bir de hergün değişen uyku arkadaşları var, bu öğlen ki uyku arkadaşı bir toptu, içeride bir şeyler yapıp odasına gittiğimde gördüğüm manzara çok komikti. Hemen koşup makinayı aldım ama uyanmasın diye flash kullanmadım onun için net değil haliyle, ayy kuzu elinde topla uyuyakalmış :)

Cem doğduğundan beri tavsiyeyle alımış, hatta o aralar Türkiye'de yoktu, kim giderse İngiltere'ye istiyorduk, ama artık Mothercare'de satılan, her zaman kullandığımız her derde deva kremi bugün Cem'in isilik olan gıdısına sürmeye çabalarken niye herkese önermiyorum diye düşündüm.

Sudocrem adı kremin; pişiklerde, egzema, yatak yarası, güneş yanığı, ikinci derece yanıklarda, yüzdeki yara ve aknelerde etkili olduğu görülmekte, ayrıca sadece bebekler değil her yaş grubu kullanabilir. Netice de tavsiye olunur.

Bu konuya nereden gelmiştim derken isilik olan gıdısından bahsetmişim, evet gıdısı isilik olunca oraya da bir kere güç bela sürdük, sonra kaldı ama o bir kere bile hemen kuruttu, bu akşam başka bir yöntemle sürdürmeyi denedim, o kutunun içine minik işaret parmağını sokup aldı kremden ve kendi sürdü, o bu işe konsantre olmuşken burnunun üzerinde ve dudaklarının altında gözüme çarpan kızarıklıklara da ben sürünce kremden işte böyle oldu küçük adam

EMZİK YOK ARTIK, SIRA BEZDE

2010-03-10T13:19:00.002+02:00

Cem sonunda emzikten kurtuldu, aklına bile gelmiyor, bu kadar kolay olacağını bilmiyordum, emzik ve Cem bir elmanın iki yarısıydı çünkü. İlk zamanlar zorlandı özellikle gece yatarken istedi ama bir müddet sonra onu da kesti.

Şimdi sıra bezde, o konuda da gelişme katetti, çoğunlukla "anne kakam geldi" diyor, onu yaparken çişini de yapıyor. Sonra sifonu çekmeden kakalara bye bye yapıyoruz :)

Hastalık konusunda da bitti geçti derken dün akşam yine öksürüp, hapşırmaya başladı, yine tekrarlar korkusu ile şuruplara el attık. Hasta olunca öyle mahsun oluyor ki.

EMZİKSİZ HASTA

2010-02-26T15:50:00.006+02:00

Minik Adam'ım 2 haftadır çoook hasta çok. Öksürük bitmek bilmiyor, üzerine ishal, ardından kusma ve de ateş eklendi. Kendi doktoru (doğumundan beri gittiği) öksürük için götürdüğümüzde öksürük ilacı yanında ilk kez kullanacağımız antibiyotik verdi işi bitirdi, antibiyotiğin ikinci gününde döküntü olunca kendi doktorumuzda çok yoğun olunca yakınımızdaki hastanenin aciline gittik, antibiyotiği ilk kez kullandığı için vücut tepki göstermiştir dediler, alerji ilacı verdiler, ertesi gün ishal oldu, ardından da üstüste iki kez kusunca soluğu yine acilde aldık, kusmayı engelleyen hap verip, boğazından kültür aldılar, Rota olabilir dediler.

Neyse daha uzatmayayım, netice de telefonla ulaşamadığım, randevu almakta her zaman zorlandığım doktordan ayrıldık, artık Cem'in İsmail Amcası var. Ve dedi ki boğazı iltahap doluymuş, ateş, kusma, ishal hep ondanmış. Prof. Dr. İsmail Göçmen özetle derdimize derman olan harika bir doktor. Araştrın bakın internetten. Muayenehanesi Kadıköy'de, randevu almak istiyorsanız : 216 414 44 21.

Pompik bacakları çiroz oldu, puf puf yanakları söndü. Annem bana kızgın hep obez olursa diyip durdum diye, al sana diyor :( Annem her sabah gelip akşam gidiyor, portakallar, narlar alıp geliyor sıkıp enerji olsun diye içiriyor ama paşamın genelde başını yastıktan kaldırası olmuyor. Bizde bitkin ve yorgunuz 3 saatte bir ateş düşürücü vermek için kalkıp uyuyan ama ateşli meleğin uykusunu bölüp o avaz avaz ağlarken ağzına şurubu boşaltmaya çalışıyoruz, güçlükle şurubu içip, sakinleştirip yatağına yatırdıktan biraz sonra, öksürük ardından ilaçlarında etkisiyle kusuyor, yatak, yastık heryer batıyor, onu korkutmadan sakince üzerini değiştirip yatak yorgan yenileniyor, neredeyse bir sonraki ilaç vakti geliyor.

Aaaaa geçen hafta bir öğlen uyuyacak emzik yok :) her yerde aradık, taradık yok, hay allah ne yapacağız derken, öyle çok uykusu gelmiş ki "annem hadi git yat bak yok emziklerin" dedim gitti yattı. Akşam oldu yatma vakti geldi, başladı emzik krizi :( ağlıyor, soruyor, istiyor. "Cem'cim sen kaybettin, aradık bulamadık ya hatırlamıyor musun, yarın yine ararız" diyerek hiç olmazsa ağlamasını kesip sakinleştirip, uykuyu taaa ötelere attık, halen böyle devam ediyor, geç yatıyor, güç yatıyor ama emziksiz yatıyor. Sanırım bir hafta oldu emziksiz uyumaya başlayalı hala arıyor, hala soruyor bir gün bitecek. Ama nasıl bıraktıracağım, nasıl olacak derken oldu gibi. Anladım ki pes etmemek, uyumuyor diye "al aman hadi " dememek gerek.

!!?

2010-01-28T21:59:00.002+02:00

Küçük bir adam televizyonda gördüğü herşeyi ister mi ? Burger King reklamı görür "Anne ben papates istiyoyum", Knorr çorba reklamı görür "Anne ben çoba istiyoyum, çoba dap", Sütaş reklamı görür "Anne ben inek istiyoyum" !!?

Elindekileri bir yerlere vurup ses çıkarmaya halaaaa bayılıyor. Bana soruyor " Anne ben tak taka yapabiliymiyim?", Yapma canım hiç güzel değil. " Anne ben biyaz tak tak yapıcam". Tak tak tuk tuk !!?

Her sabah yuvaya giderken ve her öğlen yuvadan dönerken simitçinin önünden geçerken, "Anne imit al" derse ki yuvaya başlayalı 2 ay olduğu ve günde 2 sefer simitçi önünden geçtiğimiz düşünülürse !!?

Her perşembe balık günümüz, balık çok seviyor, hem yemeyi hem de onları uyutmayı !!?

Aslında kamerayı alıp gelinceye dek işin esas kısmını kaçırdım, balıklar her perşembe bu kutuya konuluyor Cem iki sapından sallayarak Dandini dandini dastana eşliğinde onları uyutuyor :)

İlk bir aydan sonra sabah yuvasına giderken "Anne yuva bitti" diyen Cem, geçenlerde bize gelen Ebru teyzesine, "Ebu teyze Rima nede ?" diye en sevdiği arkadaşını sorar, Rima yuvada dediğimizden beri, sabahları "yuva bitti" demeyi keser !!?

Kay Yayooo !!!

2010-01-25T14:04:00.006+02:00

Minik Adamıma günlerdir kar yağacak kardan adam yapacağız diyip duruyorduk, burnuna ne koyacağız dediğimizde havuç ya gözlerine zeytin diyor :). Cumartesi çıkartmadık dışarı, sadece camdan baktı, pencere kenarındaki karları elleyebildi.

Dün babasıyla kat kat kapkalın giyinip çıktılar dışarı, aslında yerlerde pek kar yoktu, ama parkta biraz oynayabildi. Kardan adam yapamadılar ama kartopu yapmışlar. Bakmış babası oynamayı bırakacağı yok kapmış kucağına getirmiş. Kapıyı açtığımda "anne bak kay topu" diye elinde minicik buzlaşmış kar parçasını verdi bana.

Geçen hafta çok öksürdüğü için yuvaya göndermemiştim, şimdi iyi, sabah kalktık kapkalın giyindik düştük yollara, gittik yuvamıza, her yer bembeyazdı, lapa lapa yağıyordu kar. Yuvadan içeri girdiğimizde öğretmeni "Cem kardan adam yapacağız bugün" diyince hemen içeri girdi. Eve geldim bir iki resim çektim lapa lapa yağan kar ile otoparkımızın bugünkü hali.

İşte böyle Cemiko'da karla tanışmış oldu. Bende evde sıcak sıcak oturup bilgisayar başına bir yandan da kahvemi yudumluyorum :)

İstanbul Oyuncak Müzesi

2010-01-18T21:41:00.003+02:00

Haftasonu ne yapsak nereye gitsek diye düşünürken, açtım Cicicee'yi, etkinliklere bakarken Cem'i İstanbul Oyuncak Müzesi'ne ne zamandır götürmek istediğimi farkettim. Evimize de yakındı, Cumartesi trafiğinde yollarda eziyette çekmeyecektik. Hemen hazırlandık ve gittik.

Kapıda kocaman zürafalar karşıladı bizi, kapıdan içeri girdiğimizde de eşşeğine ters binmiş Nasreddin Hoca.

Girişten itibaren her oda da başka çocukluk anılarımı buldum, benim için tadına doyulmaz bir gezi oldu, Sunay Akın harika bir işe imza atmış. Cem'de çok hoşlandı, bayıldı hatta, özellikle trenlerin olduğu odaya ikinci kez girmek istedi, tekrar tekrar baktı trenlere.

Gidin, gezin, çocuğunuz olsun olmasın gidin. Müze çıkışı annemi ve kardeşimi aradım, bir an önce gitsinler diye. Nerede ve neler var diyorsanız durmayın bakın : İstanbul Oyuncak Müzesi

Not Düştüm

2010-01-13T11:20:00.002+02:00

09 Ocak Cumartesi günü, Cem ilk kez tiyatro'ya gitti :) Henüz 3 yaşında olmamasına rağmen 3-6 yaş çocuk oyunu bileti almış babaannesi. Sabah 10'da elele tutuşup hoplaya zıplaya otobüs'e binip ( ilk kez otobüse de binmiş oldu) Kadıköy Haldun Taner Sahnesine "Boya Benek" oyununa gittiler.

Oyun; kendi yaptığı resim ve heykellerle dolu atölyesinde bir türlü kedisini bulamayan bir kızın hikâyesi anlatılıyor.

Gayet uslu izlemiş, kedi bulununca kediyi sevmeye sahneye gitmiş, ardından diğer çocuklarda akın etmiş :)

Bir sonraki tiyatro oyunumuz Bremen Mızıkacıları, bu oyuna daha önce bir Pazar sabahı gittik ama dolu olduğu için giremedik,bu kez bir ay öncesinden biletimizi aldık :)

Uyuyalım büyüyelim

2010-01-06T12:22:00.002+02:00

Birikti yazacaklar ama bende hal var mı klavyenin tuşlarına basacak bir sorun. Yok vallahi yok. Benim bir migren derdim vardı ki pek beter, geçen gün doktorum programında bir Profesör çıktı, anlattı da anlattı, hemen randevu aldım gittim, ağrı kesici kullanmaksızın tedavi ediyor, bir dolu ilaç verdi, içlerinden bir tanesini 2 hafta kullanıp bırakacağım, ama 2 hafta bitmeden ben biteceğim, nasıl uyku veriyor, nasıl halsizlik veriyor anlatamam, sabah içiyorum akşama kadar esniyorum uyumak istiyorum, akşam içiyorum sabaha kadar deli gibi uyuyorum. Hiç bir şey yapamıyorum, yapmak istemiyorum. Ama bir güçle buraya yazayım artık dedim.

Yılbaşımız pek keyifli geçti. Bayramda olduğu gibi yine hep birlikteydik, teyzesi, anneannesi, mamannesi ve Arjen. Ne yazık ki toplu resimler o kadar kötü çıkmış ki buraya koyamıyorum. Ama benim annemle ve Reha'yla resimlerim flu değil onları koyayım dedim :)

Cem kuzusuna gelince, evimizin neşesi, danslar etti, hopladı, zıpladı. Çam ağcının etrafında jingle bells çalarak dönen treninden kendini alamadı. 12:00 oluncaya dek te bekledi, yeni yılımızı kutladık öyle yattı.

Yuvaya gelince, bir ay geçti ve yuva bitti demeye başladı, aldığım bilgilere göre ilk başta yeni ortam, yeni arkadaşlar ve yeni oyuncaklar cazip geliyor koşakoşa gidiyor ama sonrasında oradan da sıkılıyorlarmış, evde anneyle olmak her istediğini yaptırmak daha cazip geliyormuş. Şimdilik hergün bir oyuncak götürüyoruz yuvaya, arkadaşlarına göstersin, oynasınlar diye.

Benim bıdık biraz fırlama, görüleceği gibi, abileri fotoğraf çektirirken, onlara eşlik etmek istiyor, ya da herkes efendi efendi poz vermişken kaydırakta benim ki yine cozutmuş :)

Aahhh bir de buz pateni olayımız var, resimleri yeni aldım İlknur Hanımdan hemen onları da koyayım dedim, önce öğretmeni ne yapacağını anlatıyor, sonra Cem kayıyor :)

Ben gidim uyuyimmmm :)

Pityriasis Rosea

2009-12-18T20:40:00.003+02:00

Nasıl başlık ama :) Gül hastalığı demekmiş, ben ondan olmuşum. Sırtımda, boynumda karnımda pıtır pıtır dökülünce önce çok endişelendim yine Zona mı oldum diye, daha önce doğum iznimden döndüğümde pozisyon değişikliği yaptıklarını öğrendiğimde zona olmuştum, doktor tekrarlarsa arkasında hoş olmayan şeyin olabileceğini söylemişti, doğrusu yine döküntüler olunca çok korktum, neyse ki Gül hastalığıymış, stres ve sıkıntıdan olurmuş :) bak onu anlamadım işte, bilinç altımda ne var bilmiyorum ama üstünde sıkıntı yok :)

Gelelim yılbaşı hazırlıklarımızın son durumuna. Hazırız :)

Cemiko ile ağacımızı kurduk, süslerini astık, çok hoşuna gitti, ellemiyor, yanıp sönen lambalarını izliyor, bende her sene olduğu gibi ışıklı dallarıma kırmızı toplarımı asıp, pencerenin önüne yerleştirdim, hava kararınca yakıyorum, dışarıdan çok hoş gözüküyor :)

Bugün Cem'i izlemeye gittim buz pateninde, ayy çok duygulandım, çok mutlu oldum, ayakkabısının altına taktıkları aparat diğer patenler gibi tek kızaklı değil çift ama yine de üzerinde dengede durmak pek kolay değil. Benim Minik adamım duruyor kimsenin elini tutmadan, hatta ilerleyebiliyor da. Orda bir duygulandım, eve geldim posta kutusunda da mektubunu görünce daha da bir garip oldum. Haberleşme haftası olduğundan mektup yazıp, postane'ye gidip postalamışlardı.

Sevgili Burcu'nun hediyesini aldım, çekiliş hediyemi yani, bugün geldi. Çok teşekkür ediyorum, çok şık, kartında çok şirin.

Yeni Yıl Hazırlıkları

2009-12-16T15:15:00.010+02:00

Benim bıdık yakın zamandır her akşam olmasa da bazı akşamlar yatağına yatınca ayak tırnaklarını kestiresi geliyor, yazın çıplak ayak gezdiğinden pamuk ayaklarının altı biraz sertleşince bepantene sürüyordum, çok hoşuna gidiyordu, bu aralar yine onu da istemeye başladı, yatağına yatıyor, biraz sonra anne kırt kırt diye çağırıyor, çorap çıkıyor, tırnaklar numaradan kesiliyor, o kestiğimi sanıyor, ardından da parmaklarının altlarına bepantene sürülüyor. Peki ama niye ??? Bana kalırsa uykudan kaytarmaca bahane bulmaca ne kadar geç uyursa o kadar iyi sanıyor.

Kış geldiğinden beri gece 3-4 kez kalkıp üstünü açmış mı diye bakıyordum, nitekim her seferinde de açık buluyordum, geçen sene polar uyku tulumları getirmişti Aslı teyzesi onlar harika oluyordu sımsıcak tutuyordu. Nedense Türkiye'de yok, Mothercare'de gördüm ama havlu gibiydi ve fiyatı da oldukça pahalıydı. Annem'den istedim yurtdışına gitti yakınlarda, ayyy yaşasın ki bulmuş 2 tane almış birini yıkarken diğerini giydireyim diye. Ohhh artık sık sık kalkıp bakmıyorum açılsa da üşümeyeceğini biliyorum.

Gelelim başlık konumuza, Cem doğduğu yıl babaannesi ve Arjen ile geçen sene ise anneannesi ve teyzesi ile girmiştik yeni yıla. Bu yıl çekirdek aile olarak evde olalım, her zaman ki uyku saatinde Cem'i yatıralım, sonra TV karşısında mum ışıkları ile içkilerimizi içelim diye düşündük, sonra bunu seneye yapmaya karar verip herkesi bize toplayalım dedik. Bayramdaki gibi hep birlikte olmaya karar verdik.

Evlenmeden önce evimizde kocaman bir ağacımız vardı, Selin'le saatlerce uğraşırdık, önce ağacı kurar sonra süsleri asardık, çok keyif alırdık bu işten, aralık ortası kurar her akşam ışıklarını yakardık. Toplaması ise eziyet gibi gelir neredeyse sene ortasına dek toplamamak için uğraşırdık :)

Bugün Eminönüne gitmem gerekiyordu, offf bir sürü dükkan çeşit çeşit süsler beni öyle cezbetti ki, Reha'nın boşver almayalım nasılsa Cem daha anlamaz sözleri kulaklarımda çınlamasına rağmen dayanamayıp aldım. Eski ağacım gibi kocaman değil, 150 boyunda bıdık bir ağaç. Süsler de aldım ama annemden ışık ve biraz daha şık süslerden aldıktan sonra Cem'le kuracağız. Altına da annemin zorluklarla kırılmadan yurtdışından getirdiği noel babalı rayların üstünde giderken christmas şarkıları çalan treni kuracağız.

Ama öncesinde ben her zaman olduğu gibi sokak kapımı ve camlarımı süsledim bile. Cem'in çok hoşuna gitti. Kim gelirse önce kapı süsünü gösterip "bakkkk noel dede" diyor :)

İşte bizden böyle. Herşey Minik Adam'ım için, herşey onun için.

Faaliyet Raporu

2009-12-11T16:39:00.012+02:00

Bu aralar en önemli faaliyetimiz PrimamRimam'ın yavrusunun doğumgününe katılmak oldu. Ne var ki fotoğraf makinasını götürmeyi unuttuğumdan resim çekemedim, haa götürseydim ne değişirdi ki, Cem'in peşinde koşmaktan fırsat bulamazdım zaten.

Harikaydı, kalabalıktı, çok süslüydü, coşkuluydu, bol yiyecekli, çok çocukluydu. Hello Kitty sarmıştı dört bir yanı, yine yeni fikirler vericiydi. Canımıneniçi harika hazırlamıştı her şeyi. Pasta çok şirindi, yapanı gibi :) Yeni blog dostlarım oldu, PastacımRapunsel'imden ve Ebrucuğumdan hep adını duyduğum Zümrüt'ü tanıdım, her yazıma yorum bırakan, tanımayı çok arzu ettiğim Meltem'i tanıdım. Dünya tatlısı insanlar doluydu ama ben Cem'le koşuşturuken sadece ikisi ile tanışabildim :)

Gelelim Cem'e yuvada bir kaç gün arkadaşları ile ilişkilerinde sorun yaşadık, gitmek istememezlik yapmıyordu ama orada arkadaşları ile geçinemiyordu, bir kaç günüm çok mutsuz geçti ne yapacağım derken Ebru'nun, Zümrüt'ün ve Nihan'ın verdiği moral desteği ile mutsuzluğum ve karamsarlığım geçerken, yuvadan gelen güzel haberlerle tamamen geçti, alıştı artık arkadaşlarıyla çok iyi, kurallara uyuyor dendiğinde dünyalar benim oldu.

Cumaları öğretmenleri buz patenine götürüyorlar, bugün Cem'de katılmış, paten hocası Cem'in çok istekli olduğunu görünce onu da ayakkabılarının altına kızak takıp biraz kaydırmışlar çok hoşuna gitmiş. Onu yuvadan almaya gittiğimde ilk kez yaptığı faaliyetleri de verdiler, ayy ne hoşuma gitti anlatamam. Artık faaliyetlerle geliyor eve :) İşte ilk faaliyetleri, her seferinde tabii ki paylaşmayacağım bunlar ilk olduğu için :)

Aaa bir de kayıt yaptırırken vesikalık fotoğraf istenmişti, bu vesile ile ilk vesikalık fotoğraf çekimini gerçekleştirdik, çekim aşaması hayli eğlenceliydi, bilenler bilirler Cem fotoğraf makinası görünce ağzını kocaman açarak noel baba misali hahaha yapar, iyi de öyle vesikalık olur mu olmaz, neyse ki fotoğrafçı abisi ağzını kapalı iken yakalamış :) Resim pek net değil, haliyle bize digital halini vermediler, durum böyle olunca Reha scan etmiş :)

Ben de bu aralar faaliyetler içerisindeyim, Cem yuvaya başladığından beri evimle haşır neşir oluyorum, "her kuşum bitti leyleğim kaldı" ya ( Ebrucum bu sözü biliyormuyudun canım :) ) mutfakta bazen reçel kavanozlarını atmayıp içine birşeyler koyuyorum, ama hepsinin kapağı ayrı telden çalıyor. Ne yapmalı derken Ebru'nun peçetelerimi (kolleksiyon) değerlendirme konusundaki önerisini dikkate alıp kapaklara peçete transferi yaptım. Sonra teneke sarı Lipton kutusu gözüme batıp duruyordu, ona da aynı işlemi uygulayıp bir de hamurla boyutlandırdım. İşte bu da benim faaliyetim :)

İşte böyle bizden bir faaliz ki anlatamam. Bir şey daha var anlatamadığım avukatımdan izin çıkınca anlatıcam inşallah :)

Cem'in Minik Düşleri

2009-12-01T15:18:00.006+02:00

Bayram girdi araya yazamadım buraya :) Nasıl kafiye ama. Anneannesi yoktu, babaannesi yoktu, güccük anneannesi yoktu. Geçen bayram Bodrum'da olunca bu bayram evimizdeydik, tüm çok sevdikleri uzaktaydı bu bayram ya Cem'in, bizde burada olan yakınlarımızı ziyaret ettik. Nerede o eski bayramlar diycem beni bir tek Reha anlayacak :) Adetler mi değişti, insanlar mı ben anlayamadım. Neyse varsın öyle olsun biz görevimizi yaptık. Bayram sabahı Cem'e el öpmesini öğrettik, ama henüz tam öğrenemedi, elimizi eline alıyor öpüyor, sonra kendi iki elini alnına koyuyor :)

Bayramın ilk günü en yakınlarımız olmadığından bizde kendimize ayırdık o günü dinlendik, keyif yaptık demeyi çok istedim ama Cem'le bir saniye bile oturmadan evde idik önce sonra da Cem karnımda mercimek kadarken gittiğimiz Otağtepe'ye gittik boğazı, gemileri ve kocaman bayrağı görsün diye.

Cem'in artık Minik Düşleri var :) O ne demek değil mi ? Yani Cem artık yuvaya gidiyor, bugün başladı, sabah 9'da bırakıyorum öğlen 13'de alıyorum. 4 saat boyunca ben özgür oluyorum o da arkadaşlarıyla.

Neden mi böyle bir karar verdim, çünkü ben bir yere kadar ona yetebiliyorum, ben onunla onun istediği gibi oynamaya çalışsam da onun istediği gibi olmuyor, yazın sürekli parklara gidiyorduk ama havalar soğuyunca sürekli dışarı çıkaramıyor hava aldıramıyor, enerjisini boşaltmasını sağlayamıyorum. Ama artık sabah bırakırken ve öğlen alırken evimize çok yakın olduğu için yuvası yürüyerek gidip geleceğiz böylece havasını alacak, orada arkadaşlarıyla oyun oynamasını öğrenecek, sosyalleşecek diyemiyorum çünkü zaten sosyal, herkesle dost herkesle arkadaş, paylaşmayı öğrenecek demiyorum elinde hangi oyuncak varsa isteyin verir, elinde yediği biskuviyi isteyin verir. Mesela Cem 1,5 yaşından beri mama sandalyesini kullanmıyor hatta yer kaplamasın diye anneme gönderdik bile, bizimle masada yiyor yemeğini ama bir müddet sonra masadan kalkıyor mutfakta başka şeylerle ilgilenmeye başlıyor ama ben biliyorum ki yuvada arkadaşlarını görüp onlarla masada oturmayı, diş fırçalarken diş fırçasını emmemek gerektiğini yani dişi doğru fırçalamayı, oyun oynamayı öğrensin istiyorum. Kurallara uymayı öğrensin, olmaz'ı anlasın istiyorum.

Diğer taraftan da benimde biraz özgür zamana evime, kendime zaman ayırmaya ihtiyacım vardı. Elektrik süpürgesini Cem'in elinden kurtarmak için türlü numaralar yapmadan dolaptan çıkarıp kullanmaya, yemek yaparken bakıcami karıştırıcam diye bacaklarıma dolanan Cem olmadan yemek yapmaya, ve türlü diğer işleri sakin sakin yapmaya ihtiyacım vardı.

Anlatmıştım ya daha önce evimizin önü arkası park diye daha önce, bir de evimizin sağı solu yuva :) Gezdim gördüm bu yuvaları, sonunda Cem'in de orada olmaktan mutluluk duyduğunu bana da güven veren ve bütçeme uygun olanını seçtim. Bütçeme uygun olanını dememin sebebi türlü türlü fiyatlar vari mesela bir tanesinin yarım gün ücretini bir kaç yıl biriktirsem ev alabilirim :)

Minik Düşler nohut oda bakla sofa, sıcak mı sıcak bir yuva, çocuk sayısı az, öğretmenler çok cana yakın. Kısaca biz çok sevdik ve başladık bugün.

Sabah bırakırken nasıl davranacağını tam kestiremedim netice de 6 aydır yapışık ikiz gibiyiz, ama diğer taraftan Cem olgun bir birey gibi. Nitekim yuva terliklerini giyerken ona "Burası senin yuvan, burada arkadaşlarınla birlikte oyunlar oynayacaksın, kahvaltını yapacaksın, ben senin yanında olmayacağım, ben gitmek zorundayım Cem" dedim ve ayrıldım. Arada telefon edip sordum hemen uyum sağladığını kahvaltıda arkadaşlarıyla oturup ama sonra kalktığını söyledi Arzu Hanım, Alışacak.

Almaya gittiğimde çıkmak istemedi Minik Düşlerinden, demek ki ne güzel düşler gördü :)

İlknur öğretmenine sebze yemez dedim, kendisi de aaaa biraz önce öğle yemeğinde ıspanak yedi dedi :) Oley işte bu, bu bile bir gelişme.

İşte böyle umarım çok faydasını göreceğiz.

Minik Düşler'in internet sayfası yenileniyor, ama Bayar Caddesi cıvarında oturuyor ve bilgi almak isterseniz buyrun telefon numarası : (216 ) 476 41 66.

Cem Cem yine Cem hep Cem

2009-11-16T23:31:00.006+02:00

6 aydır Cem'imle günler su gibi akıp gidiyor, günler birbirine benzer gibi ama değil her gün başka bir yenilik, farklı bir hareket, yeni bir veya bir kaç kelime...

Evimizin yeri itibariyle arka tarafta otoparkın arkasında 2 çocuk parkı, ön tarafta ise 1 tane çocuk parkı var, ehh zaten onun için seçmiştik, ileri de çocuğumuz olursa bu parklar süper olur demiştik ki valla öyle oldu. Bakıyoruz hangisi daha sakinse ona gidiyoruz.

O da eğleniyor bende. Tırmanma konusunda zaten üstad kendisi, durum böyle olunca parkta tırmanmaları için yapılmış oyuncak yetmiyor kaydıraktan önce kayıyor sonra kaydırağa tırmanıyor, ve merdivenlerinden iniyor. Ters çocuk işte ne yapayım :)

Zaman zaman Rimacığı ile bir araya geliyorlar, bir gün çok iyi anlaşıyorlar, bir gün savaşıyorlar, ama birbirlerini çok seviyorlar. Ama her buluşmalarında mutlaka ama mutlaka birbirlerine sarılıyorlar :)

Geçenlerde daha önce Keremciğin doğumgünü vesilesi ile gittiğimiz ama gezemediğimiz Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi'ne gittik. Şehrin ortasında böyle bir yer, çok hoş, gerçekten çok başarılı. Piknik sepetini takmalı kola, öyle gitmeli oraya.

Çocuk parkı daha da güzel, tüm oyuncaklar tahtadan, plastik hiç birşey yok, herşey çok doğal.

Günler su gibi akıp giderken, türlü komik haller alan Cemtos'un da fotoğraflarını çekmeden olmuyor. Mesela bu resimde mevcut 2 emziği de bulmuş yatmadan önce, ve ikisini de sokmuş minik ağzına :)

Bugün Primamrimam'a giderken Cem'e bir kaban giydirdim. Eeeee nolmuş yani :) Ama o kaban benim çocukluk kabanım :)

Ebru benimde bir resmim varsa bununla onu da koymamı istedi ama, offf onu bulmam imkansız. Evet 33 sene saklanmış bir kaban, ooo daha neler var neler çocukluğumdan kalma. Bunları saklayan kim mi ?

İşte bu resimdeki minik kadın, canım bitanem anneannem, Cem'in deyimiyle "güccük annane" esasen büyük anneannesi ama minik ya onun için küçük diyor :)

Son olarak şunu belirtmek istiyorum, hayatta en güzel şey insanın yavrusuna kendisinin bakmasıymış.

Koskocam

2009-11-15T14:47:00.002+02:00

Benim için diğer önemli tarihte 11.11, Cem 10.10, babası 11.11 doğumlu :) Ne çabuk geçmiş koca 1 yıl, geçen yıl yazdıklarıma baktım da daha dün gibi o yazıyı yazdığım gün.

Evet yandaki resimden de anlaşıldığı üzere 40 oldu Cem'in babası. İyi ki doğmuşsun benim eşim olmuşsun, iyi ki doğmuşsun Cem'in babası olmuşsun.

Küçük sürprizler yaptım, ama sanırım ofisine gönderdiğim sürpriz en şirini ve en keyiflisiydi. Firma ismi vermiyorum çünkü çok memnun kalmadım , zamanında gitmedi, bir gün önce gitti, ben 1 tane sipariş ettiğim halde 2 tane gitti, çünkü başkasının hediyesi bize geldi vs. vs. Netice de Reha'nın çok hoşuna gitti, işyerindeki arkadaşlarıda eşlerine, arkadaşlarına göndermek için en güzel sürpriz olduğunu vurgulamışlar.

Bende size öneri de bulunmak için bunları yazıyorum ve diyorum ki, sizde sevdiklerinize browni çiçekler gönderip hem göze hem mideye hitap etmek istiyorsanız; PASTACI RAPUNSEL ile irtibata geçin. Dediğim gibi ben ismini vermek istemediğim başka bir yere yaptırdım, daha sonra öğrendim Pastacım Rapunsel'iminde bunları yaptığını. Bilseydim.... :)

Hayat arkadaşım, doğumgünün kutlu olsun, tüm dileklerin gerçek olsun.

Terrible 2, Horrible 35

2009-11-03T00:03:00.004+02:00

Geçen hafta babaannesine götürdük kalması için Cem'i. Hayalimiz bir kaç günü sakin, bol ve deliksiz uykulu, filmli, biraz da gezmeli geçirmekti. Çarşamba akşamı babaannesinde uyuttuk ve evimize döndük, ohhh uzandık koltuklarımıza başlattık bu ara yeni gözde dizimizi (Fringe) izledik ardı ardına bir kaç bölüm yattığımızda saat 02:00 idi, 04:00 derin uykuda telefon sesiyle zıpladım yataktan, uyanmış beni, istiyormuş, ağlayarak "anne del" dedi içim gitti, babaannesiyle konuşurken arkadan sesi geliyor, sokak kapısının yanındaki diafone'a bakarak "anneye bakıyoyum" diyor, ayy ölücem yakında da oturmuyorlar ki, İstanbul'un öbür ucu. Neyse sakinleşti biraz sonra uyumuş, ben uyudum mu peki hayır, neredeyse hava aydınlanıyordu, sabah 09:30'da telefon keyfi yerinde kalktı diye. Ohhh çok şükür.

O günü keyifli geçirdik, akşam oldu yine, gayet rahat uyumuş, aman aman iyi alıştı dedik ve yine ardı ardına bir kaç bölüm izledik dizimizden Reha'yla, yine 02:00 gibi yattık. 04:00 kapı çaldı !!! Cem geldi. 12:30 da uyanmış, onu mutlu etmek, tekrar uyuması için herşey yapılmış babaannesi tarafından, ama nafile, hüngür avaz ağlarken "tamam hadi annene gidiyoruz" denilince herşey süt liman olmuş. Eve geldi Reha'ya ve bana sarıldı, yatağına koyduğumuz an uykuya daldı. Ertesi gün sarılıp öpüp durdu beni, çok seviyoyum diyip durdu.

Bu arada Cem'in odasının duvarlarına balonlar yaptık kartondan, geldiğinde görünce mutlu olsun diye, gecenin o saatinde, ağlamaktan perişan olmuş haldeyken bile yatağına koyduğum an onları gördü ve gülmeye başladı, "balonnn" dedi gözlerini kapayıp uykuya geçti :)

Bir dinlendik, bir uyuduk ki sormayın, Neyse şaka bir yana çok üzüldüm, Küçük Adam'ım kimbilir o minicik aklıyla neler düşündü neler hissetti. Bir daha yok.

Terrible 2, beni de Terrible 35 yaptı doğrusu, nasıl yöneteceğimi zaman zaman bilemiyorum, hayır'ı, yapma'yı anlamıyor, dediğim dedik çaldığım düdük, emrine amadeyiz, laf geçiremiyoruz ona, ama o bize geçiriyor maşallah pek güzel, zor dönemmiş çok zor, bu sabah Kanal D'deki "Doktorum" programını izledim ik kez, çünkü hala bozulan düzeni düzeltemediğimden dün gece 12'de uyuduğundan sabah 10'da hala kalkmamıştı. Neyse işte o programda konuşmasının sonunu yakaladığım ve çok yardımcı olabileceğini düşündüğüm Prof.Dr. Sabiha Paktuna Keskin'i önermek isterim, kitapları var, şayet internette bir yerlerde bulursanız bu günkü "Doktorum" programını izleyin derim. Ayrıca sayfasındaki videolara da gözatmakta fayda var : http://www.sabihakeskin.com/

Ben neredeyse 1 haftadır hastayım ama 2 gündür feci, tabii ki Cem'de nasibini aldı, bugün evde temizlik vardı, kapı cam açık, offf ama neyse ki o odadan o odaya kaçıp kurtulduk, annem geldi yemek yapmaya, bize göz kulak olmaya.

Hayriye'ye yardım etmekten keyif alıyor ama ondan da pek korkuyor :)

Anneannesiyle bize çorba yapıyor, benimde çorbada tuzum olsun misali çorbaya tuz döküyor :)

Durum böyle olunca blogları da okuyamadım günlerdir. Şimdi onları okumaya girişeceğim, biraz da Terrible 2 araştırması tabii.

Küçük Adam 2 oldu, evimiz neşe doldu :)

2009-10-14T20:50:00.024+03:00

10 Ekim günü önemli bir gün hayatımda bundan 2 yıl önce küçük bir adam girdi hayatıma, o buruşuk ve mor haliyle bile bayılmıştım ona, 2 yıl geçti aradan serpildi, büyüdü, gürbüzleşti, pek bi yakışıklı oldu, pek de afacan ama bebek kokusu hala üzerinde. Gün geçtikçe daha bir bayılıyorum ben bu adama. Hele ki 4,5 aydır yapışık ikiz gibi yaşadığımızdan, onunla çok daha fazla paylaşım içinde olduğumuzdan daha çok anlar olduk birbirimizi, “ çok seviyoyum” diyerek öpmesi yok mu beni, işte o zaman mest oluyorum. Yine geldi 10 Ekim, doğumgünü kutlamasını ne yapsak, nasıl yapsak derken sonunda karar verdik, 2 parti yaptık ilki sabah arkadaşlarıyla, diğeri akşam üzeri büyükleriyle olsun dedik.

İlk partimiz çok keyifliydi, evin içinde bir sürü bıdık olunca pek güzel oldu. Hazırlık faslı beni yormadı, canlarım arkadaşlarım herşeyi ayarladı, süslemede Ebru’nun kelebekleri donattı her yeri, ben çocukların taçlarını ve kapıdaki yazıyı yaptım o kadar, İlkay’ın bonibonlu kurabiyesi ve Serap’ın profiterol’ü güzelleştirdi soframı. İnsanın böyle dostları olunca sırtı yere gelmez. Hepinize teşekkür ediyorum, iyi ki varsınız.

Pastamız Cem’in öğlen ve akşam yatmadan izlediği Gece Bahçesi kahramanlarıyla süslendi. Tabii ki pastamızı bu işin erbabı yaptı, Pastacım Rapunselim den başka kim olabilir ki. Mükemmeldi, diyecek başka söz bulamadım. Bakın görün neler yaratıyor http://www.pastacirapunsel.com/

Çocuk partisi kısaca renkli, karmaşa dolu ve eğlenceliydi. Cem günlerdir evdeki mumları yaktırıp “İyi ki doğdun Cem” derken artık gerçeğini yaşamanın mutluluğu içerisindeydi. Burada benim yazacak çok şeyim yok, İlkay öyle güzel yazmış, öyle güzel resimlemiş ki, bence onun sayfasından bakın olup bitenlere ve resimlere. Buyrun linki : meripoint.blogspot.com

Büyükler partisinde ise tüm sevdikleri yanındaydı Cem’in, pek kocaman bir tavşan vardı karşısında, kocaman bir tavşan pasta yapmıştı babaannesi ve Nilüfer teyzesi Cem’e. Bir kez daha pastanın üzerindeki mumlar üflendi, “İyi ki doğdun Cem” nameleri yükseldi, yemekler yenip, içkiler içildi, Fatih’in naynayında dans edildi, dans edilirken Cem tarafında izleyicilerden alkış istendi, “Dede aykışla, annane aykışla”, herkes Cem’i alkışladı, mutluluklar diledi.

Bu da günün sonunda yorulan ve uykusu gelen Cem'in 10.10.2009'dan son hali :)

Şimdiiii, bu sayfalar Cem büyüyünce okusun diye ya, bende ona bir kaç satır yazmak istiyorum, aslında doğumgünlerinde biz ona kart yazıyoruz, saklıyoruz, ama bir de buradan okusun istiyorum.

Küçük adamım, 731 gündür hayatımızdasın ve ne çok güzellik yaşattın bize bu zaman zarfında bir bilsen, sana bakıp bakıp hala inanamıyorum o küçücük buruşuk bebeğin kocaman, tatlı, güleryüzlü, sevecen, vicdanlı, sevgi dolu ve yakışıklı bir çocuk olduğuna. Hep sağlıklı ol, kalbin mutlulukla, neşeyle, sevgiyle dolsun. Doğumgünün kutlu olsun canımıniçi.

Bu arada ne zamadır tanışmak istediğim, Cem’in pastası vesilesi ile telefonda görüştüğüm, Pastacı Rapunsel’imle de tanıştım, ayyy pastası tatlı kendisi daha tatlı, bir de kardeşi var ki o da süper bir fotoğrafçı, öyle canayakınlar ki karşılaştığımız an yine yıllardır tanıyormuş hissi doldu içime. Yine aynı şeyi yazacağım iyi ki blog yazmaya başladım, sayesinde ne güzel dostlarım oldu. Bu satırları yazarken hissettiğim mutluluğu tarif edemem, ayy bir de yaşaran gözlerimi. Bu arada Cem’in resimlerini buradan görebilirsiniz ve Şebnem'in fotoğraf makinasından çıkan resimlerle hayatınıza renk katabilirsiniz http://www.sebnemozcan.com/

İşte böyle tatlı bir telaşla geçen günlerin ardından keyifli bir gün yaşadık tüm sevdiklerimizle.

2 yaşına 1 kala

2009-10-09T12:41:00.009+03:00

Neredeyse 1 ay olmuş yazmayalı, nasıl çabuk geçti zaman anlamadım, Cem'le zaman su gibi akıp geçiyor. Şu sıralarda da Cem'in doğumgünü telaşı aldı beni. Meripointimin doğumgününe katıldıktan sonra bu telaş baş gösterdi. Neler yaptığını görünce hayran kaldım, ben de Cem'ime kendi elimle birşeyler hazırlamak, süsler, yemekler yapmak istedim. Cumartesi bekleriz Cemtos doğumgününe. Bayramdan bahsedeceğim, bayram tatilini 1 hafta Bodrum'da geçirdik,yani 3. Bodrum seferimizi gerçekleştirdik. Bu yaz toplamda 1,5 tatil yapmış olduk, benim hayatımda bir ilkti, tabii Cem'in de:) Cem için bu bayram çok güzeldi, annesi babası dışında bu kez anneannesi, babaannesi, Arjen ve teyzesi ile birlikteydi. Öyle keyifli öyle eğlenceli oldu ki, bundan sonra ki bayramları da böyle geçirsek ne güzel olur. Herkes Cem'in etrafında pervane.

Hava çok sıcak değildi, deniz de öyle ama Cem girmek istedi, girerken suyun soğukluğuna o da inanamadı :)

Baktı ki su soğuk en iyisi kumdan kaleler yapmak dedi. Babannesi ve Arjen hergün onu yan taraftaki otelin çocuk oyun alanına götürdü, oyuncaklara bindi, sulu boya yaptı, oyun oynadı.

Fatih'in naynayı ile dans etti, Sumru teyzesi ile Paşasını gezdirdi. Şimdi ne zaman Ajda'nın "Resim" şarkısını duysa dans etmeye başlıyor ve Fatih'in naynayı diyor :)

Böyle işte ailece pek keyifli bir bayram geçirdik, sonra kürkçü dükkanımıza döndük, sezonu kapattık.

Bu aralar bol bol resim yapıyor pastel boyaları ile, henüz evde sulu boya yaptırmaya cesaret edemedim doğrusu. Bir yandan da "İyi ki doğdun Ceem" diyip bulduğu mumları üfleyip doğumgününü bekliyor. Dişlerini merak ediyorum kaç tane oldu, yenileri çıktı mı, çünkü Cem bebekliğinden beri diş çıkarırken hiç sorun yaşatmadı bize, çıktığını hiç anlamadık biz. Ağzını açtırmak istediğimde dişlerine bakmak için, açmıyordu takii bir oyun oynarken kahkahalarla gülerken kucağımda gördüm ağzının içini, bir sürü diş çıkarmış, koca adam olmuş.

Hayvanlar Berbat Bahçesi

2009-09-18T12:48:00.012+03:00

Öncelikle iyi bayramlar herkese. Ne zamandır yazamadım, çok niyetlendim çok yeltendim, ama blogger izin vermedi. Noluyor anlamadım, yine başka yere mi taşısam derken düzeldi. Hayvanların çoğunu öğrendiğinden artık Cem'in hayvanat bahçesine gitme zamanı geldi dedik ve Darıca'daki Hayvanat Bahçesine gittik teyzeyi de kapıp. Çok üzüldük, parkın haline de hayvanlara da. İnsanlar veya firmalar sponsor olmuşlar ama yok yine de olmamış. Siz hiç koca kafalı sıska bedenli kaplan gördünüz mü mesela. Biz gördük sanki Etiyopyalı bu kaplan. Gezdik, çoğu boş olan kafeslere boş boş baktık :) Mesela Cem tutturdu tavşan diye en sonunda bulduk tavşanların olduğu yeri ama tüm kafesler boştu, tavşan yoktu, diyorum ki acaba hani kaplan aç kalmasın diye ... Resimlerden önce Cem'in neler gördüğünü anlatan kısa bir film var . Aaa çocuğum "leylek" gördük diyor ama ben onu eşşek anlıyorum, çocuğum bozuntuya vermiyor, madem eşşek anladı annem, bende eşşek sesi çıkartayım diyor :) Çok güldüm kendime çok. Bu arada dikkat ederseniz bir hışırtı var, ilk kez parmak boyası deniyoruz, etrafı mahvetmesin diye masasının altına kocaman bir torba serdim, konuşurken sürekli ayaklarını hareket ettirdiğinde o hışırdıyor.

Bunlarda resimler, ilk resim de teyze kucağında nereye bakıyor, hayvan pek olmadığından parkta kurulmuş çarpışan araba pistindeki arabalara :)

Bu resme yazmak istediğim bir şey var, yazmasam olmaz. Efendim biz lama'lara bakarken Selin'de bizi bu şekilde resmetmiş. Sonra fotoğraf makinasını çantasına koyup bizi çektiği noktada iken bana "Hande gerçekten tükürür mü lamalar" dediiiiiii, resimde tam önümüzde görünen lama Selin'e doğru döndü ve tüüüüüüüü diye tükürdü :)

Neyse ki bir isabet ettiremedi, ama Selin sorusunun cevabını gayet güzel aldı :)

Pek anlaşılmıyor ama işte bahsettiğim Etiyopyalı kaplan. Bu resimde Meripoint Birthday Party'e giderken, kurabiyeciğimin doğumgününe gittik Cem'le. Fotoğraf makinamızı unuttuğumuz için doğumgünü resimlerimiz yok ama işte burada "Defne'yle Yaşamak"ta var hem de en güzelinden. Süper bir doğumgünüydü, harikaydı herşey, hamarat kadın hem 2 çocuk hem taşınma dememiş neler yapmıştı o evi nasıl süslemişti kendi elleriyle yaptıklarıyla anlatamam. Utandım kendimden, beceriksizliğimden, tam da Cem'in doğumgününe az kalmışken.

2 ürün 1 tavsiye

2009-09-09T13:35:00.007+03:00

İntenette gezerken 2 ürün çok hoşuma gitti, hemen paylaşmak istedim. İlki biberon kılıfları, çok sevimliler. Peluş biberonla bebeğiniz keyifle beslenecek.

Diğer ürün ise bebekler için kask :) Evet yürümeye yeni başlayan bebekler için başını düşmelere, darbelere karşı koruması için tasarlanmış, çok şirin bir görüntü oluşturuyor :)

Bayıldım bunlara ama Cem için artık geç, ikinciye inşallah :) Ayyy yok bişi valla... :)

Aaaa bu arada II. Bodrum Seferi esnasında bir gün marketten geldim, torbaları bagajdan çıkartmak için evin önünde durdum, ben arabadan inip bagajı açarken Cem atladı sürücü koltuğuna, başladı ınn ınn'a. Neyse yapsın dedim, anahtar da cebimde bir şey olmaz nasılsa diye düşündüm, başladım bagajdaki torbaları boşaltmaya, toplasan 3 dk sürdü bu iş, sonra onu indirmek için kapıyı açtım ki arabanın içi araba parfümü kokuyor, birden ağzını koklamak geldi içimden ve kokladım ki ağzı da kokuyorrrrr.

Sitedekiler kusturalım dediler, olmaz dedim, yoğurt verdiler, onu yedirdik, hemen hastaneye koştuk, yolda ne içtin dediğimizde "acı" dedi. Ama halinde bir tuhaflık yoktu.

Hastane zehirlenmelerle ilgili 9 Eylül Üniversitesi ile temasa geçip araba parfümünün içeriğindeki kimyasallar nedeni ile kesinlikle kusturulmamasının, yani midesinin yıkanamayacağını öğrenmişler.

Durum böyle olunca geceyi hastanede geçirdik sabaha kadar yarım litre serum verdiler, Cem koluna serum takılırken ağlamadı bile ama sonrasında kolunda serum ile uyumak ona ızdırap verdi, sabaha dek kolunda serum, ayak parmağında nabzı, oksijen basıncını vs. kontrol altında tutmak için başka bir alet ile kah uyudu kah ağladı, bir kaç saatte bir alınan kanlar da cabası.

Netice de testlerde hiç birşey çıkmadı, yanı azıcık ağzına almış, yani içmemiş, ama aklımda kalacağına, kendimi yiyip bitireceğime, kanı temizlendi, daha bir kanlandı, canlandı AfaCem. Yazmak şu an kolay da o gece yi yaşamak gerçekten çok zordu.

Şimdi bunu niye yazdım ??? Çocuklar bu ve benzeri kimyasalları içtiğinde sakın kusturmaya çalışmayın, o çok daha vahim sonuçlar doğurabiliyormuş.